Open main menu

Wiktionary β

Contents

GreekEdit

EtymologyEdit

Passive Perfect participle of πεθαίνω (pethaíno), a verb with only active forms. From Medieval Byzantine Greek πεθαμένος from stem πεθαν- with assimilation [nm > mm] and simplification of [mm > m][1]. See Ancient Greek aorist ἀπέθᾰνον (apéthanon) of ἀποθνῄσκω (apothnḗiskō).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /peθaˈmenos/
  • Hyphenation: πε‧θα‧μέ‧νος

ParticipleEdit

πεθαμένος (pethaménosm (perfect, feminine πεθαμένη, neuter πεθαμένο)

  1. dead, deceased, (English euphemisms): departed, late, passed away
  2. (figuratively) lost, perished
    οι πεθαμένες ελπίδεςoi pethaménes elpídesthe dead hopes
    τα πεθαμένα όνειραta pethaména óneirathe dead dreams (wishes)
    Synonyms: νεκρός (nekrós), τσακισμένος (tsakisménos)
  3. (figuratively, idiomatic) exhausted
    Γύρισα στο σπίτι πεθαμένος από τη δουλειά
    Gýrisa sto spíti pethaménos apó ti douleiá
    I returned home, exhausted (lit:dead) from work.
    Synonyms: ξεθεωμένος (xetheoménos), τσακισμένος (tsakisménos)
  4. (expression) (neutral plural) see πεθαμένα (pethaména)

Usage notesEdit

  • πεθαμένα (pethaména, neuteral plural) as a noun: literally: the dead (implied: relatives)

DeclensionEdit

SynonymsEdit

  • αποθαμένος (apothaménos, participle) (literature: Medieval, from ἀποθαίνω)
  • νεκρός (nekrós, dead, the body of the dead)
  • and see definitions for more senses

AntonymsEdit

Derived termsEdit

Related termsEdit

ReferencesEdit

  1. ^ πεθαμένος in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]