τρυπημένος
Greek
editEtymology
editPerfect participle of τρυπιέμαι (trypiémai), passive voice of τρυπάω, τρυπώ (“make hole”).
Pronunciation
editParticiple
editτρυπημένος • (trypiménos) m (feminine τρυπημένη, neuter τρυπημένο)
Declension
editDeclension of τρυπημένος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | τρυπημένος • | τρυπημένη • | τρυπημένο • | τρυπημένοι • | τρυπημένες • | τρυπημένα • |
genitive | τρυπημένου • | τρυπημένης • | τρυπημένου • | τρυπημένων • | τρυπημένων • | τρυπημένων • |
accusative | τρυπημένο • | τρυπημένη • | τρυπημένο • | τρυπημένους • | τρυπημένες • | τρυπημένα • |
vocative | τρυπημένε • | τρυπημένη • | τρυπημένο • | τρυπημένοι • | τρυπημένες • | τρυπημένα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο τρυπημένος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τρυπημένος, etc.) |
Synonyms
editAntonyms
edit- ατρύπητος (atrýpitos)