Contents

ArmenianEdit

EtymologyEdit

From Old Armenian կանոն(kanon).

PronunciationEdit

NounEdit

կանոն (kanon)

  1. rule, regulation, canon
    խախտել կանոնները‎ ― xaxtel kanonnerə ― to break the rules

DeclensionEdit


Old ArmenianEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From Ancient Greek κανών(kanṓn). See also քանոն(kʿanon).

NounEdit

կանոն (kanon)

  1. measuring rod, carpenter's rule, plumb line
  2. chronological table
  3. rule, regulation; order, method, law, ordinance, precept, statute, regimen; canon
    հանրական կանոն‎ ― hanrakan kanon ― as a general rule
    ըստ կանոնի‎ ― əst kanoni ― according to rule; strictly, regularly
    ըստ կանոնաց‎ ― əst kanonacʿ ― canonically
    կանոն լինել‎ ― kanon linel ― to serve as a rule or precept
    պահել, լուծանել զկանոն‎ ― pahel, lucanel zkanon ― to keep, to break the rules or regulations
    կանոն երից‎ ― kanon ericʿ ― (arithmetic) rule of three, proportion
  4. model, example
  5. religious punishment

DeclensionEdit

Derived termsEdit

DescendantsEdit

ReferencesEdit

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “կանոն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “կանոն”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “կանոն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935