Open main menu
See also: غريب

Contents

PersianEdit

EtymologyEdit

From Arabic غريب

PronunciationEdit

NounEdit

Dari Persian غریب
Iranian Persian غریب
Tajiki Persian ғариб (ġarib)

غریب (ğarib) (plural غریب‌ها(ğarib-hâ) or غریبان(ğaribân))

  1. stranger

Usage notesEdit

The words غریب(ğarib), غریبی(ğaribi), and غربت(ğorbat) are used when talking from the point of view of the foreigner, e.g. when the speaker himself/herself is a foreigner; for example:

اینجا تو آلمان خیلی غریبم.‎‎
I [feel] so much [like] a foreigner here in Germany.
غم غربت پدرمو در آورد.‎‎
ğam-e ğorbat pedaramo dar âvord.
I'm sick and tired of the pain of foreignness.
غریبی نکن! باهام حرف بزن.‎‎
Don't feel to be a stranger! Talk with me.

SynonymsEdit

Derived termsEdit

Related termsEdit

AdjectiveEdit

غریب (ğarib) (comparative غریب‌تر‎, superlative غریب‌ترین‎)

  1. strange
    • 10th Century, Ferdowsi, Shahname.
    • غریب آهوئی آمدم در کمند
      که از بند جست و مرا کرد بند.
  2. rare
    • 12th Century, Nizami Ganjavi, Khamse.
    • به وقت خورش هرکه باشد طبیب
      بپرهیزد از خورده های غریب
  3. foreign, alien
    • 14th Century, Hafez, Divan-e Hafez-e Shirazi.
    • گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
      چون من در آن دیار هزاران غریب هست

InflectionEdit


UrduEdit

EtymologyEdit

From Arabic غريب

AdjectiveEdit

غریب (ġarīb) (Hindi spelling ग़रीब)

  1. poor, lowly
    - وہ ایک غریب لکڑہارے سے لکڑی کٹوانے گیا ہے
    He is gone to get the wood cut by a poor carpenter.

DeclensionEdit

Declension of غریب
singular plural
direct غریب(ġarīb) غریب(ġarīb)
oblique غریب(ġarīb) غریبوں(ġarībõ)
vocative غریب(ġarīb) غریبو(ġarībo)