Open main menu

PersianEdit

EtymologyEdit

From Arabic غريب

PronunciationEdit

NounEdit

Dari Persian غریب
Iranian Persian
Tajik ғариб (ġarib)

غریب (ğarib) (plural غریب‌ها(ğarib-hâ) or غریبان(ğaribân))

  1. stranger

Usage notesEdit

The words غریب(ğarib), غریبی(ğaribi), and غربت(ğorbat) are used when talking from the point of view of the foreigner, e.g. when the speaker himself/herself is a foreigner; for example:

اینجا تو آلمان خیلی غریبم.‎‎
I [feel] so much [like] a foreigner here in Germany.
غم غربت پدرمو در آورد.‎‎
ğam-e ğorbat pedaramo dar âvord.
I'm sick and tired of the pain of foreignness.
غریبی نکن! باهام حرف بزن.‎‎
Don't feel to be a stranger! Talk with me.

SynonymsEdit

Derived termsEdit

Related termsEdit

AdjectiveEdit

غریب (ğarib) (comparative غریب‌تر‎, superlative غریب‌ترین‎)

  1. strange
    • 10th Century, Ferdowsi, Shahname.
    • غریب آهوئی آمدم در کمند
      که از بند جست و مرا کرد بند.
  2. rare
    • 12th Century, Nizami Ganjavi, Khamse.
    • به وقت خورش هرکه باشد طبیب
      بپرهیزد از خورده های غریب
  3. foreign, alien
    • 14th Century, Hafez, Divan-e Hafez-e Shirazi.
    • گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
      چون من در آن دیار هزاران غریب هست

InflectionEdit


UrduEdit

EtymologyEdit

From Arabic غريب

AdjectiveEdit

غریب (ġarīb) (Hindi spelling ग़रीब)

  1. poor, lowly
    وہ ایک غریب لکڑہارے سے لکڑی کٹوانے گیا ہے۔‎‎
    He is gone to get the wood cut by a poor carpenter.

DeclensionEdit

Declension of غریب
singular plural
direct غریب(ġarīb) غریب(ġarīb)
oblique غریب(ġarīb) غریبوں(ġarībõ)
vocative غریب(ġarīb) غریبو(ġarībo)