अहंकारिन्
Sanskrit
editEtymology
editFrom अहंकार (ahaṃkāra, “egotism, self-consciousness”) + -इन् (-in).
Pronunciation
editAdjective
editअहंकारिन् • (ahaṃkārin) stem
- having conception of one's individuality, self-consciousness.
- having the making of self, thinking of self, egoistic.
- proud, haughty, vain, arrogant
Declension
editMasculine in-stem declension of अहंकारिन् (ahaṃkārin) | |||
---|---|---|---|
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | अहंकारी ahaṃkārī |
अहंकारिणौ / अहंकारिणा¹ ahaṃkāriṇau / ahaṃkāriṇā¹ |
अहंकारिणः ahaṃkāriṇaḥ |
Vocative | अहंकारिन् ahaṃkārin |
अहंकारिणौ / अहंकारिणा¹ ahaṃkāriṇau / ahaṃkāriṇā¹ |
अहंकारिणः ahaṃkāriṇaḥ |
Accusative | अहंकारिणम् ahaṃkāriṇam |
अहंकारिणौ / अहंकारिणा¹ ahaṃkāriṇau / ahaṃkāriṇā¹ |
अहंकारिणः ahaṃkāriṇaḥ |
Instrumental | अहंकारिणा ahaṃkāriṇā |
अहंकारिभ्याम् ahaṃkāribhyām |
अहंकारिभिः ahaṃkāribhiḥ |
Dative | अहंकारिणे ahaṃkāriṇe |
अहंकारिभ्याम् ahaṃkāribhyām |
अहंकारिभ्यः ahaṃkāribhyaḥ |
Ablative | अहंकारिणः ahaṃkāriṇaḥ |
अहंकारिभ्याम् ahaṃkāribhyām |
अहंकारिभ्यः ahaṃkāribhyaḥ |
Genitive | अहंकारिणः ahaṃkāriṇaḥ |
अहंकारिणोः ahaṃkāriṇoḥ |
अहंकारिणाम् ahaṃkāriṇām |
Locative | अहंकारिणि ahaṃkāriṇi |
अहंकारिणोः ahaṃkāriṇoḥ |
अहंकारिषु ahaṃkāriṣu |
Notes |
|
Feminine ī-stem declension of अहंकारिणी (ahaṃkāriṇī) | |||
---|---|---|---|
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | अहंकारिणी ahaṃkāriṇī |
अहंकारिण्यौ / अहंकारिणी¹ ahaṃkāriṇyau / ahaṃkāriṇī¹ |
अहंकारिण्यः / अहंकारिणीः¹ ahaṃkāriṇyaḥ / ahaṃkāriṇīḥ¹ |
Vocative | अहंकारिणि ahaṃkāriṇi |
अहंकारिण्यौ / अहंकारिणी¹ ahaṃkāriṇyau / ahaṃkāriṇī¹ |
अहंकारिण्यः / अहंकारिणीः¹ ahaṃkāriṇyaḥ / ahaṃkāriṇīḥ¹ |
Accusative | अहंकारिणीम् ahaṃkāriṇīm |
अहंकारिण्यौ / अहंकारिणी¹ ahaṃkāriṇyau / ahaṃkāriṇī¹ |
अहंकारिणीः ahaṃkāriṇīḥ |
Instrumental | अहंकारिण्या ahaṃkāriṇyā |
अहंकारिणीभ्याम् ahaṃkāriṇībhyām |
अहंकारिणीभिः ahaṃkāriṇībhiḥ |
Dative | अहंकारिण्यै ahaṃkāriṇyai |
अहंकारिणीभ्याम् ahaṃkāriṇībhyām |
अहंकारिणीभ्यः ahaṃkāriṇībhyaḥ |
Ablative | अहंकारिण्याः / अहंकारिण्यै² ahaṃkāriṇyāḥ / ahaṃkāriṇyai² |
अहंकारिणीभ्याम् ahaṃkāriṇībhyām |
अहंकारिणीभ्यः ahaṃkāriṇībhyaḥ |
Genitive | अहंकारिण्याः / अहंकारिण्यै² ahaṃkāriṇyāḥ / ahaṃkāriṇyai² |
अहंकारिण्योः ahaṃkāriṇyoḥ |
अहंकारिणीनाम् ahaṃkāriṇīnām |
Locative | अहंकारिण्याम् ahaṃkāriṇyām |
अहंकारिण्योः ahaṃkāriṇyoḥ |
अहंकारिणीषु ahaṃkāriṇīṣu |
Notes |
|
Neuter in-stem declension of अहंकारिन् (ahaṃkārin) | |||
---|---|---|---|
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | अहंकारि ahaṃkāri |
अहंकारिणी ahaṃkāriṇī |
अहंकारीणि ahaṃkārīṇi |
Vocative | अहंकारि / अहंकारिन् ahaṃkāri / ahaṃkārin |
अहंकारिणी ahaṃkāriṇī |
अहंकारीणि ahaṃkārīṇi |
Accusative | अहंकारि ahaṃkāri |
अहंकारिणी ahaṃkāriṇī |
अहंकारीणि ahaṃkārīṇi |
Instrumental | अहंकारिणा ahaṃkāriṇā |
अहंकारिभ्याम् ahaṃkāribhyām |
अहंकारिभिः ahaṃkāribhiḥ |
Dative | अहंकारिणे ahaṃkāriṇe |
अहंकारिभ्याम् ahaṃkāribhyām |
अहंकारिभ्यः ahaṃkāribhyaḥ |
Ablative | अहंकारिणः ahaṃkāriṇaḥ |
अहंकारिभ्याम् ahaṃkāribhyām |
अहंकारिभ्यः ahaṃkāribhyaḥ |
Genitive | अहंकारिणः ahaṃkāriṇaḥ |
अहंकारिणोः ahaṃkāriṇoḥ |
अहंकारिणाम् ahaṃkāriṇām |
Locative | अहंकारिणि ahaṃkāriṇi |
अहंकारिणोः ahaṃkāriṇoḥ |
अहंकारिषु ahaṃkāriṣu |
Descendants
edit- → Hindi: अहंकारी (ahaṅkārī)