Contents

SanskritEdit

AdjectiveEdit

ईशान ‎(īśāna)

  1. owning, possessing
  2. rich
  3. ruling (RV., AV., VS., ŚBr., etc.)

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of ईशान
Nom. sg. ईशानः ‎(īśānaḥ)
Gen. sg. ईशानस्य ‎(īśānasya)
Singular Dual Plural
Nominative ईशानः ‎(īśānaḥ) ईशानौ ‎(īśānau) ईशानाः ‎(īśānāḥ)
Vocative ईशान ‎(īśāna) ईशानौ ‎(īśānau) ईशानाः ‎(īśānāḥ)
Accusative ईशानम् ‎(īśānam) ईशानौ ‎(īśānau) ईशानान् ‎(īśānān)
Instrumental ईशानेन ‎(īśānena) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानैः ‎(īśānaiḥ)
Dative ईशानाय ‎(īśānāya) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Ablative ईशानात् ‎(īśānāt) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Genitive ईशानस्य ‎(īśānasya) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानानाम् ‎(īśānānām)
Locative ईशाने ‎(īśāne) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानेषु ‎(īśāneṣu)
Feminine ā-stem declension of ईशान
Nom. sg. ईशाना ‎(īśānā)
Gen. sg. ईशानायाः ‎(īśānāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative ईशाना ‎(īśānā) ईशाने ‎(īśāne) ईशानाः ‎(īśānāḥ)
Vocative ईशाने ‎(īśāne) ईशाने ‎(īśāne) ईशानाः ‎(īśānāḥ)
Accusative ईशानाम् ‎(īśānām) ईशाने ‎(īśāne) ईशानाः ‎(īśānāḥ)
Instrumental ईशानया ‎(īśānayā) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानाभिः ‎(īśānābhiḥ)
Dative ईशानायै ‎(īśānāyai) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानाभ्यः ‎(īśānābhyaḥ)
Ablative ईशानायाः ‎(īśānāyāḥ) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानाभ्यः ‎(īśānābhyaḥ)
Genitive ईशानायाः ‎(īśānāyāḥ) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानानाम् ‎(īśānānām)
Locative ईशानायाम् ‎(īśānāyām) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानासु ‎(īśānāsu)
Neuter a-stem declension of ईशान
Nom. sg. ईशानम् ‎(īśānam)
Gen. sg. ईशानस्य ‎(īśānasya)
Singular Dual Plural
Nominative ईशानम् ‎(īśānam) ईशाने ‎(īśāne) ईशानानि ‎(īśānāni)
Vocative ईशान ‎(īśāna) ईशाने ‎(īśāne) ईशानानि ‎(īśānāni)
Accusative ईशानम् ‎(īśānam) ईशाने ‎(īśāne) ईशानानि ‎(īśānāni)
Instrumental ईशानेन ‎(īśānena) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानैः ‎(īśānaiḥ)
Dative ईशाना ‎(īśānā) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Ablative ईशानात् ‎(īśānāt) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Genitive ईशानस्य ‎(īśānasya) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानानाम् ‎(īśānānām)
Locative ईशाने ‎(īśāne) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानेषु ‎(īśāneṣu)

NounEdit

ईशान ‎(īśānam

  1. ruler, lord (AV., VS., ŚBr., MBh., Kum., etc.)
  2. an epithet of Shiva-Rudra
  3. a Rudra
  4. the sun as a form of Shiva
  5. a Sadhya
  6. an epithet of Vishnu
  7. name of a man

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of ईशान
Nom. sg. ईशानः ‎(īśānaḥ)
Gen. sg. ईशानस्य ‎(īśānasya)
Singular Dual Plural
Nominative ईशानः ‎(īśānaḥ) ईशानौ ‎(īśānau) ईशानाः ‎(īśānāḥ)
Vocative ईशान ‎(īśāna) ईशानौ ‎(īśānau) ईशानाः ‎(īśānāḥ)
Accusative ईशानम् ‎(īśānam) ईशानौ ‎(īśānau) ईशानान् ‎(īśānān)
Instrumental ईशानेन ‎(īśānena) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानैः ‎(īśānaiḥ)
Dative ईशानाय ‎(īśānāya) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Ablative ईशानात् ‎(īśānāt) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Genitive ईशानस्य ‎(īśānasya) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानानाम् ‎(īśānānām)
Locative ईशाने ‎(īśāne) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानेषु ‎(īśāneṣu)

NounEdit

ईशान ‎(īśānan

  1. light, splendor (L.)

DeclensionEdit

Neuter a-stem declension of ईशान
Nom. sg. ईशानम् ‎(īśānam)
Gen. sg. ईशानस्य ‎(īśānasya)
Singular Dual Plural
Nominative ईशानम् ‎(īśānam) ईशाने ‎(īśāne) ईशानानि ‎(īśānāni)
Vocative ईशान ‎(īśāna) ईशाने ‎(īśāne) ईशानानि ‎(īśānāni)
Accusative ईशानम् ‎(īśānam) ईशाने ‎(īśāne) ईशानानि ‎(īśānāni)
Instrumental ईशानेन ‎(īśānena) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानैः ‎(īśānaiḥ)
Dative ईशाना ‎(īśānā) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Ablative ईशानात् ‎(īśānāt) ईशानाभ्याम् ‎(īśānābhyām) ईशानेभ्यः ‎(īśānebhyaḥ)
Genitive ईशानस्य ‎(īśānasya) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानानाम् ‎(īśānānām)
Locative ईशाने ‎(īśāne) ईशानयोः ‎(īśānayoḥ) ईशानेषु ‎(īśāneṣu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0171
Read in another language