Open main menu

Wiktionary β

स्नावन्

Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-European *snéh₁wr̥ (sinew, tendon). Cognate with Latin nervus (sinew, tendon), Ancient Greek νεῦρον (neûron, sinew, tendon), Avestan 𐬯𐬥𐬁𐬎𐬎𐬀𐬭 (snāuuar, sinew, tendon), Tocharian B ṣñor (sinew), Old English sinu (English sinew).

PronunciationEdit

  • (Vedic) IPA(key): /s̪n̪ɑ́ː.ʋɐn̪/
  • (Classical) IPA(key): /ˈs̪n̪ɑː.ʋɐn̪/
  • NounEdit

    स्नावन् (snā́vann

    1. sinew
    2. tendon
    3. muscle
    4. bow-string

    DeclensionEdit

    Neuter an-stem declension of स्नावन् (snā́van)
    Singular Dual Plural
    Nominative स्नाव
    snā́va
    स्नाव्नी / स्नावनी
    snā́vnī / snā́vanī
    स्नावानि
    snā́vāni
    Vocative स्नावन् / स्नाव
    snā́van / snā́va
    स्नाव्नी / स्नावनी
    snā́vnī / snā́vanī
    स्नावानि
    snā́vāni
    Accusative स्नाव
    snā́va
    स्नाव्नी / स्नावनी
    snā́vnī / snā́vanī
    स्नावानि
    snā́vāni
    Instrumental स्नाव्ना
    snā́vnā
    स्नावभ्याम्
    snā́vabhyām
    स्नावभिः
    snā́vabhiḥ
    Dative स्नाव्ने
    snā́vne
    स्नावभ्याम्
    snā́vabhyām
    स्नावभ्यः
    snā́vabhyaḥ
    Ablative स्नाव्नः
    snā́vnaḥ
    स्नावभ्याम्
    snā́vabhyām
    स्नावभ्यः
    snā́vabhyaḥ
    Genitive स्नाव्नः
    snā́vnaḥ
    स्नाव्नोः
    snā́vnoḥ
    स्नाव्नाम्
    snā́vnām
    Locative स्नाव्नि / स्नावनि
    snā́vni / snā́vani
    स्नाव्नोः
    snā́vnoḥ
    स्नावसु
    snā́vasu

    ReferencesEdit

    • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1267/1