ὀρθόκραιρος
Ancient Greek
editEtymology
editBahuvrīhi compound of ὀρθός (orthós) + κραῖρα (kraîra, alternative form of κεραία (keraía) and κέρας (kéras)) + -ος (-os).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /or.tʰó.krai̯.ros/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /orˈtʰo.krɛ.ros/
- (4th CE Koine) IPA(key): /orˈθo.krɛ.ros/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /orˈθo.kre.ros/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /orˈθo.kre.ros/
Adjective
editὀρθόκραιρος • (orthókrairos) m (feminine ὀρθοκραίρη, neuter ὀρθόκραιρον); first/second declension (Epic)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | ὀρθόκραιρος orthókrairos |
ὀρθοκραίρη orthokraírē |
ὀρθόκραιρον orthókrairon |
ὀρθοκραίρω orthokraírō |
ὀρθοκραίρᾱ orthokraírā |
ὀρθοκραίρω orthokraírō |
ὀρθόκραιροι orthókrairoi |
ὀρθόκραιραι orthókrairai |
ὀρθόκραιρᾰ orthókraira | |||||
Genitive | ὀρθοκραίρου / ὀρθοκραιροῖο / ὀρθοκραίροιο / ὀρθοκραιρόο / ὀρθοκραίροο orthokraírou / orthokrairoîo / orthokraíroio / orthokrairóo / orthokraíroo |
ὀρθοκραίρης orthokraírēs |
ὀρθοκραίρου / ὀρθοκραιροῖο / ὀρθοκραίροιο / ὀρθοκραιρόο / ὀρθοκραίροο orthokraírou / orthokrairoîo / orthokraíroio / orthokrairóo / orthokraíroo |
ὀρθοκραίροιῐν orthokraíroiin |
ὀρθοκραίραιν / ὀρθοκραίραιῐν / ὀρθοκραίρῃῐν orthokraírai(i)n / orthokraírēiin |
ὀρθοκραίροιῐν orthokraíroiin |
ὀρθοκραίρων orthokraírōn |
ὀρθοκραιρᾱ́ων / ὀρθοκραιρέ͜ων / ὀρθοκραιρῶν orthokrairā́ōn / orthokrairé͜ōn / orthokrairôn |
ὀρθοκραίρων orthokraírōn | |||||
Dative | ὀρθοκραίρῳ orthokraírōi |
ὀρθοκραίρῃ orthokraírēi |
ὀρθοκραίρῳ orthokraírōi |
ὀρθοκραίροιῐν orthokraíroiin |
ὀρθοκραίραιν / ὀρθοκραίραιῐν / ὀρθοκραίρῃῐν orthokraírai(i)n / orthokraírēiin |
ὀρθοκραίροιῐν orthokraíroiin |
ὀρθοκραίροισῐ / ὀρθοκραίροισῐν / ὀρθοκραίροις orthokraíroisi(n) / orthokraírois |
ὀρθοκραίρῃσῐ / ὀρθοκραίρῃσῐν / ὀρθοκραίρῃς / ὀρθοκραίραις orthokraírēisi(n) / orthokraírēis / orthokraírais |
ὀρθοκραίροισῐ / ὀρθοκραίροισῐν / ὀρθοκραίροις orthokraíroisi(n) / orthokraírois | |||||
Accusative | ὀρθόκραιρον orthókrairon |
ὀρθοκραίρην orthokraírēn |
ὀρθόκραιρον orthókrairon |
ὀρθοκραίρω orthokraírō |
ὀρθοκραίρᾱ orthokraírā |
ὀρθοκραίρω orthokraírō |
ὀρθοκραίρους orthokraírous |
ὀρθοκραίρᾱς orthokraírās |
ὀρθόκραιρᾰ orthókraira | |||||
Vocative | ὀρθόκραιρε orthókraire |
ὀρθοκραίρη orthokraírē |
ὀρθόκραιρον orthókrairon |
ὀρθοκραίρω orthokraírō |
ὀρθοκραίρᾱ orthokraírā |
ὀρθοκραίρω orthokraírō |
ὀρθόκραιροι orthókrairoi |
ὀρθόκραιραι orthókrairai |
ὀρθόκραιρᾰ orthókraira | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ὀρθοκραίρως orthokraírōs |
ὀρθοκραιρότερος orthokrairóteros |
ὀρθοκραιρότᾰτος orthokrairótatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Further reading
edit- “ὀρθόκραιρος”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
- ὀρθόκραιρος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- ὀρθόκραιρος in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- “ὀρθόκραιρος”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, 2011
- “ὀρθόκραιρος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
Categories:
- Ancient Greek terms derived from Proto-Indo-European
- Ancient Greek terms derived from the Proto-Indo-European root *h₃erdʰ-
- Ancient Greek terms derived from the Proto-Indo-European root *ḱerh₂-
- Ancient Greek bahuvrihi compounds
- Ancient Greek compound terms
- Ancient Greek terms suffixed with -ος
- Ancient Greek 4-syllable words
- Ancient Greek terms with IPA pronunciation
- Ancient Greek lemmas
- Ancient Greek adjectives
- Ancient Greek proparoxytone terms
- Epic Greek