Old Polish

edit

Etymology

edit

Inherited from Proto-Slavic *alibo. First attested in 1404–1425.

Pronunciation

edit
  • IPA(key): (10th–15th CE) /alʲibɔ/
  • IPA(key): (15th CE) /alʲibɔ/

Conjunction

edit

alibo

  1. (attested in Masovia) or
  2. (reduplicated, attested in Masovia) either … or
    • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 8:
      Dzedzinnich rzecz sandzicz nye bandze mocz na dworze, alysch przed oblycznosczą krolową alybo namnyey szesczi riczerzow (in praesentia regis vel ad minus sex baronum)
      [Dziedzinnych rzecz sędzić nie będzie moc na dworze, aliż przed oblicznością krolową alibo namniej sześci rycerzow (in praesentia regis vel ad minus sex baronum)]
    • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 12:
      Wdowa... w szesczi lyath rzecz pocznye, alybo pothem smvdą prawo straczy (vidua infra sex annos... quaestionem inchoabit)
      [Wdowa... w sześci lat rzecz pocznie, alibo potem zmudą prawo straci (vidua infra sex annos... quaestionem inchoabit)]
  3. (attested in Masovia) and, as well as
  4. (attested in Masovia) The meaning of this term is uncertain.
    • 1879 [1410], Jan Tadeusz Lubomirski, editor, Księga ziemi czerskiej 1404-1425. Liber terrae Cernensis[1], Masovia, page 33:
      Isz mø ne mal nigdi poszwacz, alisbi yednaczom opowedzal..., ne mal Marczina poswacz alibo gednaczom opowedzecz
      [Iż mię nie miał nigdy pozwać, aliżby jednaczom opowiedział..., nie miał Marcina pozwać alibo jednaczom opowiedzieć]

Derived terms

edit
conjunction

References

edit