Open main menu

DutchEdit

EtymologyEdit

From beschaven.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /bəˈsxaːft/
  • (file)
  • Hyphenation: be‧schaafd
  • Rhymes: -aːft

AdjectiveEdit

beschaafd (comparative beschaafder, superlative beschaafdst)

  1. civilized, cultured
  2. courteous, polite

InflectionEdit

Inflection of beschaafd
uninflected beschaafd
inflected beschaafde
comparative beschaafder
positive comparative superlative
predicative/adverbial beschaafd beschaafder het beschaafdst
het beschaafdste
indefinite m./f. sing. beschaafde beschaafdere beschaafdste
n. sing. beschaafd beschaafder beschaafdste
plural beschaafde beschaafdere beschaafdste
definite beschaafde beschaafdere beschaafdste
partitive beschaafds beschaafders

AntonymsEdit

Derived termsEdit

ParticipleEdit

beschaafd

  1. past participle of beschaven

InflectionEdit

Inflection of beschaafd
uninflected beschaafd
inflected beschaafde
comparative
positive
predicative/adverbial beschaafd
indefinite m./f. sing. beschaafde
n. sing. beschaafd
plural beschaafde
definite beschaafde
partitive beschaafds