Open main menu

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch brutael (savage), which was borrowed from Middle French brutal (savage), from Late Latin brutalis, from Latin brūtus (crude).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /bryˈtaːl/
  • (file)
  • Hyphenation: bru‧taal

AdjectiveEdit

brutaal (comparative brutaler, superlative brutaalst)

  1. impudent
  2. outspoken

InflectionEdit

Inflection of brutaal
uninflected brutaal
inflected brutale
comparative brutaler
positive comparative superlative
predicative/adverbial brutaal brutaler het brutaalst
het brutaalste
indefinite m./f. sing. brutale brutalere brutaalste
n. sing. brutaal brutaler brutaalste
plural brutale brutalere brutaalste
definite brutale brutalere brutaalste
partitive brutaals brutalers

Derived termsEdit