gewoonte

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch gewoonte. Equivalent to gewoon +‎ -te.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ɣəˈʋoːn.tə/
  • (file)
  • Hyphenation: ge‧woon‧te

NounEdit

gewoonte f (plural gewoonten or gewoontes, diminutive gewoontetje n)

  1. wont, habit, custom
  2. custom, tradition
    Synonyms: gebruik, traditie

Derived termsEdit