opstandig

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

opstand +‎ -ig

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

opstandig ‎(comparative opstandiger, superlative opstandigst)

  1. rebellious

DeclensionEdit

Inflection of opstandig
uninflected opstandig
inflected opstandige
comparative opstandiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial opstandig opstandiger het opstandigst
het opstandigste
indefinite m./f. sing. opstandige opstandigere opstandigste
n. sing. opstandig opstandiger opstandigste
plural opstandige opstandigere opstandigste
definite opstandige opstandigere opstandigste
partitive opstandigs opstandigers
Read in another language