synja
Icelandic
editEtymology
editFrom Old Norse synja, from Proto-Germanic *sunjōną.
Pronunciation
editVerb
editsynja (weak verb, third-person singular past indicative synjaði, supine synjað)
- to refuse
Conjugation
editsynja — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að synja | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
synjað | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
synjandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég synja | við synjum | present (nútíð) |
ég syni | við synjum |
þú synjar | þið synið | þú synir | þið synið | ||
hann, hún, það synjar | þeir, þær, þau synja | hann, hún, það syni | þeir, þær, þau syni | ||
past (þátíð) |
ég synjaði | við synjuðum | past (þátíð) |
ég synjaði | við synjuðum |
þú synjaðir | þið synjuðuð | þú synjaðir | þið synjuðuð | ||
hann, hún, það synjaði | þeir, þær, þau synjuðu | hann, hún, það synjaði | þeir, þær, þau synjuðu | ||
imperative (boðháttur) |
synja (þú) | synið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
synjaðu | syniði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að synjast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
synjast | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
synjandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég synjast | við synjumst | present (nútíð) |
ég synist | við synjumst |
þú synjast | þið synist | þú synist | þið synist | ||
hann, hún, það synjast | þeir, þær, þau synjast | hann, hún, það synist | þeir, þær, þau synist | ||
past (þátíð) |
ég synjaðist | við synjuðumst | past (þátíð) |
ég synjaðist | við synjuðumst |
þú synjaðist | þið synjuðust | þú synjaðist | þið synjuðust | ||
hann, hún, það synjaðist | þeir, þær, þau synjuðust | hann, hún, það synjaðist | þeir, þær, þau synjuðust | ||
imperative (boðháttur) |
synjast (þú) | synist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
synjastu | synisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
synjaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
synjaður | synjuð | synjað | synjaðir | synjaðar | synjuð | |
accusative (þolfall) |
synjaðan | synjaða | synjað | synjaða | synjaðar | synjuð | |
dative (þágufall) |
synjuðum | synjaðri | synjuðu | synjuðum | synjuðum | synjuðum | |
genitive (eignarfall) |
synjaðs | synjaðrar | synjaðs | synjaðra | synjaðra | synjaðra | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
synjaði | synjaða | synjaða | synjuðu | synjuðu | synjuðu | |
accusative (þolfall) |
synjaða | synjuðu | synjaða | synjuðu | synjuðu | synjuðu | |
dative (þágufall) |
synjaða | synjuðu | synjaða | synjuðu | synjuðu | synjuðu | |
genitive (eignarfall) |
synjaða | synjuðu | synjaða | synjuðu | synjuðu | synjuðu |
Synonyms
editOld Norse
editEtymology
editFrom Proto-Germanic *sunjōną.
Verb
editsynja
- to deny
- sannaði annarr, en annarr synjaði
- one confessed, but the other denied
- (transitive, with genitive) to deny (a charge)
- (ditransitive, with dative and genitive) to refuse, deny (someone something)
- Hana elskuðu margir ok hon synjaði fám síns vilja
- Many loved her, and she denied few their will
Conjugation
editConjugation of synja — active (weak class 2)
infinitive | synja | |
---|---|---|
present participle | synjandi | |
past participle | synjaðr | |
indicative | present | past |
1st-person singular | synja | synjaða |
2nd-person singular | synjar | synjaðir |
3rd-person singular | synjar | synjaði |
1st-person plural | synjum | synjuðum |
2nd-person plural | synið | synjuðuð |
3rd-person plural | synja | synjuðu |
subjunctive | present | past |
1st-person singular | synja | synjaða |
2nd-person singular | synir | synjaðir |
3rd-person singular | synir | synjaði |
1st-person plural | synim | synjaðim |
2nd-person plural | synið | synjaðið |
3rd-person plural | syni | synjaði |
imperative | present | |
2nd-person singular | synja | |
1st-person plural | synjum | |
2nd-person plural | synið |
Conjugation of synja — mediopassive (weak class 2)
infinitive | synjask | |
---|---|---|
present participle | synjandisk | |
past participle | synjazk | |
indicative | present | past |
1st-person singular | synjumk | synjuðumk |
2nd-person singular | synjask | synjaðisk |
3rd-person singular | synjask | synjaðisk |
1st-person plural | synjumsk | synjuðumsk |
2nd-person plural | synizk | synjuðuzk |
3rd-person plural | synjask | synjuðusk |
subjunctive | present | past |
1st-person singular | synjumk | synjuðumk |
2nd-person singular | synisk | synjaðisk |
3rd-person singular | synisk | synjaðisk |
1st-person plural | synimsk | synjaðimsk |
2nd-person plural | synizk | synjaðizk |
3rd-person plural | synisk | synjaðisk |
imperative | present | |
2nd-person singular | synjask | |
1st-person plural | synjumsk | |
2nd-person plural | synizk |
Related terms
edit- syn f
Descendants
edit- Icelandic: synja
References
edit- “synja”, in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
Categories:
- Icelandic terms derived from Old Norse
- Icelandic terms derived from Proto-Germanic
- Icelandic 2-syllable words
- Icelandic terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Icelandic/ɪnja
- Rhymes:Icelandic/ɪnja/2 syllables
- Icelandic lemmas
- Icelandic verbs
- Icelandic weak verbs
- Old Norse terms derived from Proto-Germanic
- Old Norse lemmas
- Old Norse verbs
- Old Norse terms with usage examples
- Old Norse transitive verbs
- Old Norse ditransitive verbs
- Old Norse class 2 weak verbs