uitstel

DutchEdit

EtymologyEdit

From uitstellen: to postpone

PronunciationEdit

  • (file)
  • Hyphenation: uit‧stel

NounEdit

uitstel n ‎(uncountable, diminutive uitstelletje n)

  1. delay, deferment

SynonymsEdit

VerbEdit

uitstel

  1. first-person singular present indicative of uitstellen (when using a subclause)

AnagramsEdit

Read in another language