wędzica
Old Polish
editEtymology
editInherited from Proto-Slavic *ǫ̀dica. By surface analysis, węda + -ica. First attested in c. 1420.
Pronunciation
editNoun
editwędzica f
- hook
- c. 1420, Legenda o św. Dorocie, page 169:
- Potom na pyadla rospyechu, wandziczami tarhachu
- [Potom na piądła rozpięchu, wędzicami tarhachu]
- fishing rod
- Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[1], page 130:
- Yako ye chczemy yącz, kyedy ny mamy any szyeczy, any vedzyce
- [Jako je chcemy jąć, kiedy ni mamy ani sieci ani wędzice]
Related terms
editverb
References
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “wędzica”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN