mair
English
Pronunciation
Adjective
mair (not comparable)
- (Geordie) more
Adverb
mair (not comparable)
- (Geordie) more
Anagrams
Irish
Pronunciation
- IPA: [mˠaɾʲ]
Verb
mair (present analytic maireann, future analytic mairfidh, verbal noun maireachtáil, past participle mairthe)
- to live, remain, survive
- Maireann croí éadrom a bhfad.
- A light heart lives long.
- Mairim anseo.
- I live here
- Maireann croí éadrom a bhfad.
- to last (endure, hold out, continue)
- Mairfidh an mhóin dúinn coicís eile.
- The turf will last us another fortnight.
- Mairfidh an mhóin dúinn coicís eile.
Conjugation
First Conjugation (A)
| singular | plural | relative | autonomous | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative | present | mairim | maireann tú; mairir† |
maireann sé, sí | mairimid | maireann sibh | maireann siad; mairid† |
a mhaireann; a mhaireas |
mairtear |
| past | mhair mé; mhaireas |
mhair tú; mhairis |
mhair sé, sí | mhaireamar; mhair muid |
mhair sibh; mhaireabhair |
mhair siad; mhaireadar |
a mhair | maireadh | |
| past habitual | mhairinn | mhairteá | mhaireadh sé, sí | mhairimis; mhaireadh muid |
mhaireadh sibh | mhairidís; mhaireadh siad |
a mhaireadh | mhairtí | |
| future | mairfidh mé; mairfead |
mairfidh tú; mairfir† |
mairfidh sé, sí | mairfimid; mairfidh muid |
mairfidh sibh | mairfidh siad; mairfid† |
a mhairfidh; a mhairfeas |
mairfear | |
| conditional | mhairfinn | mhairfeá | mhairfeadh sé, sí | mhairfimis; mhairfeadh muid |
mhairfeadh sibh | mhairfidís; mhairfeadh siad |
a mhairfeadh | mhairfí | |
| subjunctive | present | go maire mé; go mairead† |
go maire tú; go mairir† |
go maire sé, sí | go mairimid; go maire muid |
go maire sibh | go maire siad; go mairid† |
— | go mairtear |
| past | dá mairinn | dá mairteá | dá maireadh sé, sí | dá mairimis; dá maireadh muid |
dá maireadh sibh | dá mairidís; dá maireadh siad |
— | dá mairtí | |
| imperative | mairim | mair | maireadh sé, sí | mairimis | mairigí; mairidh† |
mairidís | — | mairtear | |
| verbal noun | maireachtáil | ||||||||
| past participle | mairthe | ||||||||
† Dialect form
Mutation
| Irish mutation | ||
|---|---|---|
| Radical | Lenition | Eclipsis |
| mair | mhair | unchanged |
| Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs. |
||
References
- Franz Nikolaus Finck, Die araner mundart, vol. II, 199.
Manx
Etymology
From Old Irish mér, possibly from Proto-Indo-European *mh₂ḱros.
Noun
mair f (genitive ?, plural meir)
Mutation
| Manx mutation | ||
|---|---|---|
| Radical | Lenition | Eclipsis |
| mair | vair | unchanged |
| Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs. |
||
Derived terms
- mair chass, mair choshey, mair choshey veg, mair veg ny coshey
- mair ny fainey, mair veg, mair vooar
- mair-chlaare
- mair-chooilleeney
Scots
Pronunciation
- IPA: /meːr/
Etymology 1
From Old English māra (compare English more).
Adjective
mair (not comparable)
Adverb
mair (not comparable)
Derived terms
- mair by taiken
- mair oot ower
- the mair
Related terms
Etymology 2
From Old French maire (“head of a city or town government”), from Latin maior (“bigger, greater, superior”), comparative of magnus (“big, great”).
Noun
mair (plural mairs)
Derived terms
- mair o fee
- mairship
- shirra-mair
Etymology 3
From Old English mōr.
Alternative forms
Noun
mair (plural mairs)
- (South Scots) moor
Scottish Gaelic
Verb
mair (verbal nouns mairsinn, and maireann, and maireachdainn)