προνοέω
Ancient Greek
editEtymology
editFrom πρόνοος (prónoos) + -έω (-éō).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /pro.no.é.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pro.noˈe.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pro.noˈe.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pro.noˈe.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pro.noˈe.o/
Verb
editπρονοέω • (pronoéō)
- to perceive before, foresee
- to think of or plan beforehand, provide
- to be provident, take measures of precaution
- to provide for, take thought for [with genitive]
Conjugation
edit Present: προνοέω, προνοέομαι (Uncontracted)
Imperfect: προυνόεον, προυνοεόμην (Uncontracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | προυνόεον | προυνόεες | προυνόεε(ν) | προυνοέετον | προυνοεέτην | προυνοέομεν | προυνοέετε | προυνόεον | ||||
middle/ passive |
indicative | προυνοεόμην | προυνοέου | προυνοέετο | προυνοέεσθον | προυνοεέσθην | προυνοεόμεθᾰ | προυνοέεσθε | προυνοέοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | προυνόουν | προυνόεις | προυνόει | προυνοεῖτον | προυνοείτην | προυνοοῦμεν | προυνοεῖτε | προυνόουν | ||||
middle/ passive |
indicative | προυνοούμην | προυνοοῦ | προυνοεῖτο | προυνοεῖσθον | προυνοείσθην | προυνοούμεθᾰ | προυνοεῖσθε | προυνοοῦντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Perfect: προνενόηκᾰ, προνενόημαι
Pluperfect: ἐπρονενοήκειν, ἐπρονενοήμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐπρονενοήκειν, ἐπρονενοήκη |
ἐπρονενοήκεις, ἐπρονενοήκης |
ἐπρονενοήκει(ν) | ἐπρονενοήκετον | ἐπρονενοηκέτην | ἐπρονενοήκεμεν | ἐπρονενοήκετε | ἐπρονενοήκεσᾰν | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐπρονενοήμην | ἐπρονενόησο | ἐπρονενόητο | ἐπρονενόησθον | ἐπρονενοήσθην | ἐπρονενοήμεθᾰ | ἐπρονενόησθε | ἐπρονενόηντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Further reading
edit- προνοέω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- “προνοέω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “προνοέω”, in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
- G4306 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.