πταρμός
Ancient Greek
editEtymology
editFrom πταίρω (ptaírō, “sneeze”, verb), πτάρνυμαι (ptárnumai, “to sneeze”).
Noun
editπταρμός • (ptarmós) m (genitive πταρμού); second declension
- A sneeze.
Declension
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ὁ πταρμός ho ptarmós |
τὼ πταρμώ tṑ ptarmṓ |
οἱ πταρμοί hoi ptarmoí | ||||||||||
Genitive | τοῦ πταρμοῦ toû ptarmoû |
τοῖν πταρμοῖν toîn ptarmoîn |
τῶν πταρμῶν tôn ptarmôn | ||||||||||
Dative | τῷ πταρμῷ tôi ptarmôi |
τοῖν πταρμοῖν toîn ptarmoîn |
τοῖς πταρμοῖς toîs ptarmoîs | ||||||||||
Accusative | τὸν πταρμόν tòn ptarmón |
τὼ πταρμώ tṑ ptarmṓ |
τοὺς πταρμούς toùs ptarmoús | ||||||||||
Vocative | πταρμέ ptarmé |
πταρμώ ptarmṓ |
πταρμοί ptarmoí | ||||||||||
Notes: |
|
Further reading
edit- “πταρμός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press