στρατόπεδον
Ancient Greek
editEtymology
editFrom στρατός (stratós, “army”) + πέδον (pédon, “ground”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /stra.tó.pe.don/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /straˈto.pe.don/
- (4th CE Koine) IPA(key): /straˈto.pe.ðon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /straˈto.pe.ðon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /straˈto.pe.ðon/
Noun
editστρᾰτόπεδον • (stratópedon) n (genitive στρᾰτοπέδου); second declension
Inflection
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | τὸ στρᾰτόπεδον tò stratópedon |
τὼ στρᾰτοπέδω tṑ stratopédō |
τᾰ̀ στρᾰτόπεδᾰ tà stratópeda | ||||||||||
Genitive | τοῦ στρᾰτοπέδου toû stratopédou |
τοῖν στρᾰτοπέδοιν toîn stratopédoin |
τῶν στρᾰτοπέδων tôn stratopédōn | ||||||||||
Dative | τῷ στρᾰτοπέδῳ tôi stratopédōi |
τοῖν στρᾰτοπέδοιν toîn stratopédoin |
τοῖς στρᾰτοπέδοις toîs stratopédois | ||||||||||
Accusative | τὸ στρᾰτόπεδον tò stratópedon |
τὼ στρᾰτοπέδω tṑ stratopédō |
τᾰ̀ στρᾰτόπεδᾰ tà stratópeda | ||||||||||
Vocative | στρᾰτόπεδον stratópedon |
στρᾰτοπέδω stratopédō |
στρᾰτόπεδᾰ stratópeda | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
edit- Greek: στρατόπεδο (stratópedo)
Further reading
edit- “στρατόπεδον”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “στρατόπεδον”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- στρατόπεδον in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.