συγκλητικέ
See also: συγκλητικαί
Ancient Greek
editAlternative forms
edit- ξῠγκλητῐκέ (xunklētiké)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /syŋ.klɛː.ti.ké/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /syŋ.kle̝.tiˈke/
- (4th CE Koine) IPA(key): /syŋ.ɡli.tiˈce/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /syŋ.ɡli.tiˈce/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siŋ.ɡli.tiˈce/
Adjective
editσῠγκλητῐκέ • (sunklētiké)
- masculine vocative singular of σῠγκλητῐκός (sunklētikós, “senatorial; of senatorial rank; belonging to the Roman Senate; summoning, beckoning”)
Noun
editσῠγκλητῐκέ • (sunklētiké) m
- vocative singular of σῠγκλητῐκός (sunklētikós, “senator; someone of senatorial rank; member of the Roman Senate”)
Greek
editPronunciation
editAdjective
editσυγκλητικέ • (sygklitiké)
- Vocative masculine singular form of συγκλητικός (sygklitikós).
Noun
editσυγκλητικέ • (sygklitiké) m
- Vocative singular form of συγκλητικός (sygklitikós).