συγκλητικός
Ancient Greek
editAlternative forms
edit- ξῠγκλητῐκός (xunklētikós)
Etymology
editFrom σῠ́γκλητος (súnklētos, “senate”) + -κός (-kós) from σῠν- (sun-, “with, together”) + κλητός (klētós, “called”) from σῠγκᾰλέω (sunkaléō, “to call to council, convoke, convene”), equivalent to σῠν- (sun-) + κᾰλέω (kaléō, “to call, summon”) + -τῐκός (-tikós, suffix forming adjectives). In historical sense, a semantic loan from Latin senātōrius.
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /syŋ.klɛː.ti.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /syŋ.kle̝.tiˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /syŋ.ɡli.tiˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /syŋ.ɡli.tiˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siŋ.ɡli.tiˈkos/
Adjective
editσῠγκλητῐκός • (sunklētikós) m (feminine σῠγκλητῐκή, neuter σῠγκλητῐκόν); first/second declension
- senatorial, pertaining to a senate; belonging to or of an assembly or council of elders (as at classical Athens or Rome)
- συγκλητικαί οἰκίαι ― sunklētikaí oikíai ― senatorial houses (families)
- (Koine, history) senatorial; of senatorial rank; belonging to the Roman Senate of the Roman Republic or Roman Empire in Ancient Rome
- (Byzantine, history) senatorial; of senatorial rank; belonging to the Byzantine Senate of the Byzantine Roman Empire in Constantinople
- summoning, beckoning, calling for, drawing together
- συγκλητικὸν μέλος ᾀδούσης ― sunklētikòn mélos āidoúsēs ― singing a summoning song
Inflection
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | σῠγκλητῐκός sunklētikós |
σῠγκλητῐκή sunklētikḗ |
σῠγκλητῐκόν sunklētikón |
σῠγκλητῐκώ sunklētikṓ |
σῠγκλητῐκᾱ́ sunklētikā́ |
σῠγκλητῐκώ sunklētikṓ |
σῠγκλητῐκοί sunklētikoí |
σῠγκλητῐκαί sunklētikaí |
σῠγκλητῐκᾰ́ sunklētiká | |||||
Genitive | σῠγκλητῐκοῦ sunklētikoû |
σῠγκλητῐκῆς sunklētikês |
σῠγκλητῐκοῦ sunklētikoû |
σῠγκλητῐκοῖν sunklētikoîn |
σῠγκλητῐκαῖν sunklētikaîn |
σῠγκλητῐκοῖν sunklētikoîn |
σῠγκλητῐκῶν sunklētikôn |
σῠγκλητῐκῶν sunklētikôn |
σῠγκλητῐκῶν sunklētikôn | |||||
Dative | σῠγκλητῐκῷ sunklētikôi |
σῠγκλητῐκῇ sunklētikêi |
σῠγκλητῐκῷ sunklētikôi |
σῠγκλητῐκοῖν sunklētikoîn |
σῠγκλητῐκαῖν sunklētikaîn |
σῠγκλητῐκοῖν sunklētikoîn |
σῠγκλητῐκοῖς sunklētikoîs |
σῠγκλητῐκαῖς sunklētikaîs |
σῠγκλητῐκοῖς sunklētikoîs | |||||
Accusative | σῠγκλητῐκόν sunklētikón |
σῠγκλητῐκήν sunklētikḗn |
σῠγκλητῐκόν sunklētikón |
σῠγκλητῐκώ sunklētikṓ |
σῠγκλητῐκᾱ́ sunklētikā́ |
σῠγκλητῐκώ sunklētikṓ |
σῠγκλητῐκούς sunklētikoús |
σῠγκλητῐκᾱ́ς sunklētikā́s |
σῠγκλητῐκᾰ́ sunklētiká | |||||
Vocative | σῠγκλητῐκέ sunklētiké |
σῠγκλητῐκή sunklētikḗ |
σῠγκλητῐκόν sunklētikón |
σῠγκλητῐκώ sunklētikṓ |
σῠγκλητῐκᾱ́ sunklētikā́ |
σῠγκλητῐκώ sunklētikṓ |
σῠγκλητῐκοί sunklētikoí |
σῠγκλητῐκαί sunklētikaí |
σῠγκλητῐκᾰ́ sunklētiká | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
σῠγκλητῐκῶς sunklētikôs |
σῠγκλητῐκώτερος sunklētikṓteros |
σῠγκλητῐκώτᾰτος sunklētikṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Noun
editσῠγκλητῐκός • (sunklētikós) m (genitive σῠγκλητῐκοῦ); second declension
- (history, government, politics) senator; someone of senatorial rank in the Roman Senate; member of a convened council, senate, assembly of elders, or similar upper house legislative body
Inflection
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ὁ σῠγκλητῐκός ho sunklētikós |
τὼ σῠγκλητῐκώ tṑ sunklētikṓ |
οἱ σῠγκλητῐκοί hoi sunklētikoí | ||||||||||
Genitive | τοῦ σῠγκλητῐκοῦ toû sunklētikoû |
τοῖν σῠγκλητῐκοῖν toîn sunklētikoîn |
τῶν σῠγκλητῐκῶν tôn sunklētikôn | ||||||||||
Dative | τῷ σῠγκλητῐκῷ tôi sunklētikôi |
τοῖν σῠγκλητῐκοῖν toîn sunklētikoîn |
τοῖς σῠγκλητῐκοῖς toîs sunklētikoîs | ||||||||||
Accusative | τὸν σῠγκλητῐκόν tòn sunklētikón |
τὼ σῠγκλητῐκώ tṑ sunklētikṓ |
τοὺς σῠγκλητῐκούς toùs sunklētikoús | ||||||||||
Vocative | σῠγκλητῐκέ sunklētiké |
σῠγκλητῐκώ sunklētikṓ |
σῠγκλητῐκοί sunklētikoí | ||||||||||
Notes: |
|
Related terms
edit- σῠγκᾰλέω, σῠγκᾰλῶ (sunkaléō, sunkalô)
- σῠ́γκλητος (súnklētos)
Descendants
edit- Greek: συγκλητικός (sygklitikós)
- → Late Latin: synclēticus, synclīticus
- → Old Georgian: სჳნკლიტიკოსი (swinḳliṭiḳosi, “advisor, counselor, royal courtier”)
Further reading
edit- “συγκλητικός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “συγκλητικός”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- συγκλητικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Greek
editEtymology
editLearned borrowing from Koine Greek σῠγκλητῐκός (sunklētikós), a calque from the Latin senātōrius.[1] From σῠ́γκλητος (súnklētos, “senate”) + -κός (-kós), equivalent to συγ- (syg-, “with, together”) + κλητός (klitós, “called”) from verbal root κλη- of συγκαλώ (sygkaló), συν- (syn-) + καλώ (kaló, “I call, summon”), from Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sunkaléō, “to call to council, convoke, convene”).
Pronunciation
editAdjective
editσυγκλητικός • (sygklitikós) m (feminine συγκλητική, neuter συγκλητικό)
- senatorial
- Synonym: γερουσιαστικός (gerousiastikós)
- Coordinate term: γερουσία (gerousía)
- συγκλητικές αποφάσεις ― sygklitikés apofáseis ― senatorial decisions
Declension
editnumber case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | συγκλητικός • | συγκλητική • | συγκλητικό • | συγκλητικοί • | συγκλητικές • | συγκλητικά • |
genitive | συγκλητικού • | συγκλητικής • | συγκλητικού • | συγκλητικών • | συγκλητικών • | συγκλητικών • |
accusative | συγκλητικό • | συγκλητική • | συγκλητικό • | συγκλητικούς • | συγκλητικές • | συγκλητικά • |
vocative | συγκλητικέ • | συγκλητική • | συγκλητικό • | συγκλητικοί • | συγκλητικές • | συγκλητικά • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συγκλητικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συγκλητικός, etc.) |
Noun
editσυγκλητικός • (sygklitikós) m (plural συγκλητικοί)
Declension
editsingular | plural | |
---|---|---|
nominative | συγκλητικός • | συγκλητικοί • |
genitive | συγκλητικού • | συγκλητικών • |
accusative | συγκλητικό • | συγκλητικούς • |
vocative | συγκλητικέ • | συγκλητικοί • |
Related terms
edit- see: συγκαλώ (sygkaló, “to convene, to convoke”)
Further reading
edit- Γερουσία on the Greek Wikipedia.Wikipedia el
References
edit- ^ συγκλητικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
- Ancient Greek terms derived from Proto-Indo-European
- Ancient Greek terms derived from the Proto-Indo-European root *kelh₁-
- Ancient Greek terms suffixed with -κός
- Ancient Greek terms prefixed with συν-
- Ancient Greek terms suffixed with -τικός
- Ancient Greek semantic loans from Latin
- Ancient Greek terms derived from Latin
- Ancient Greek 4-syllable words
- Ancient Greek terms with IPA pronunciation
- Ancient Greek lemmas
- Ancient Greek adjectives
- Ancient Greek oxytone terms
- Ancient Greek terms with usage examples
- Koine Greek
- grc:History
- Byzantine Greek
- Ancient Greek nouns
- Ancient Greek masculine nouns
- Ancient Greek second-declension nouns
- Ancient Greek masculine nouns in the second declension
- grc:Government
- grc:Politics
- Greek terms derived from Proto-Indo-European
- Greek terms derived from the Proto-Indo-European root *kelh₁-
- Greek terms borrowed from Koine Greek
- Greek learned borrowings from Koine Greek
- Greek terms derived from Koine Greek
- Greek terms prefixed with συγ-
- Greek terms prefixed with συν-
- Greek terms derived from Ancient Greek
- Greek terms with IPA pronunciation
- Greek lemmas
- Greek adjectives
- Greek terms with usage examples
- Greek adjectives in declension ός-ή-ό
- Greek nouns
- Greek masculine nouns
- Greek nouns declining like 'αδελφός'