ստիպել
Armenian
editEtymology
editFrom Old Armenian ստիպեմ (stipem).
Pronunciation
edit- (Eastern Armenian) IPA(key): /stiˈpel/, [stipél]
- (Western Armenian) IPA(key): /sdiˈbel/, [əstibél]
Verb
editստիպել • (stipel)
- (transitive) to compel, to force, to make
Inflection
edit-el conjugation (Eastern Armenian)
infinitive | ստիպել (stipel) | imperfective converb | ստիպում (stipum) | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
passive | ստիպվել (stipvel) | simultaneous converb | ստիպելիս (stipelis) | ||||
causative | — | perfective converb | ստիպել (stipel) | ||||
aorist stem | ստիպ- (stip-) | future converb I | ստիպելու (stipelu) | ||||
resultative participle | ստիպած (stipac) | future converb II | ստիպելիք (stipelikʻ) | ||||
subject participle | ստիպող (stipoġ) | connegative converb | ստիպի (stipi) | ||||
person | singular | plural | |||||
1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
indicative | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | ստիպում եմ (stipum em) | ստիպում ես (stipum es) | ստիպում է (stipum ē) | ստիպում ենք (stipum enkʻ) | ստիպում եք (stipum ekʻ) | ստիպում են (stipum en) | |
past imperfective | ստիպում էի (stipum ēi) | ստիպում էիր (stipum ēir) | ստիպում էր (stipum ēr) | ստիպում էինք (stipum ēinkʻ) | ստիպում էիք (stipum ēikʻ) | ստիպում էին (stipum ēin) | |
future | ստիպելու եմ (stipelu em) | ստիպելու ես (stipelu es) | ստիպելու է (stipelu ē) | ստիպելու ենք (stipelu enkʻ) | ստիպելու եք (stipelu ekʻ) | ստիպելու են (stipelu en) | |
past future | ստիպելու էի (stipelu ēi) | ստիպելու էիր (stipelu ēir) | ստիպելու էր (stipelu ēr) | ստիպելու էինք (stipelu ēinkʻ) | ստիպելու էիք (stipelu ēikʻ) | ստիպելու էին (stipelu ēin) | |
present perfect | ստիպել եմ (stipel em) | ստիպել ես (stipel es) | ստիպել է (stipel ē) | ստիպել ենք (stipel enkʻ) | ստիպել եք (stipel ekʻ) | ստիպել են (stipel en) | |
pluperfect | ստիպել էի (stipel ēi) | ստիպել էիր (stipel ēir) | ստիպել էր (stipel ēr) | ստիպել էինք (stipel ēinkʻ) | ստիպել էիք (stipel ēikʻ) | ստիպել էին (stipel ēin) | |
aorist (past perfective) | ստիպեցի, ստիպի* (stipecʻi, stipi*) | ստիպեցիր, ստիպիր* (stipecʻir, stipir*) | ստիպեց (stipecʻ) | ստիպեցինք, ստիպինք* (stipecʻinkʻ, stipinkʻ*) | ստիպեցիք, ստիպիք* (stipecʻikʻ, stipikʻ*) | ստիպեցին, ստիպին* (stipecʻin, stipin*) | |
subjunctive | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | ստիպեմ (stipem) | ստիպես (stipes) | ստիպի (stipi) | ստիպենք (stipenkʻ) | ստիպեք (stipekʻ) | ստիպեն (stipen) | |
past | ստիպեի (stipei) | ստիպեիր (stipeir) | ստիպեր (stiper) | ստիպեինք (stipeinkʻ) | ստիպեիք (stipeikʻ) | ստիպեին (stipein) | |
conditional | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
future | կստիպեմ (kstipem) | կստիպես (kstipes) | կստիպի (kstipi) | կստիպենք (kstipenkʻ) | կստիպեք (kstipekʻ) | կստիպեն (kstipen) | |
past | կստիպեի (kstipei) | կստիպեիր (kstipeir) | կստիպեր (kstiper) | կստիպեինք (kstipeinkʻ) | կստիպեիք (kstipeikʻ) | կստիպեին (kstipein) | |
imperative | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
— | ստիպի՛ր, ստիպի՛* (stipír, stipí*) | — | — | ստիպե՛ք, ստիպեցե՛ք** (stipékʻ, stipecʻékʻ**) | — | ||
*colloquial **dated |
-el negative conjugation (Eastern Armenian)
infinitive | չստիպել (čʻstipel) | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
resultative participle | չստիպած (čʻstipac) | ||||||
subject participle | չստիպող (čʻstipoġ) | ||||||
person | singular | plural | |||||
1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
indicative | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | չեմ ստիպում (čʻem stipum) | չես ստիպում (čʻes stipum) | չի ստիպում (čʻi stipum) | չենք ստիպում (čʻenkʻ stipum) | չեք ստիպում (čʻekʻ stipum) | չեն ստիպում (čʻen stipum) | |
past imperfective | չէի ստիպում (čʻēi stipum) | չէիր ստիպում (čʻēir stipum) | չէր ստիպում (čʻēr stipum) | չէինք ստիպում (čʻēinkʻ stipum) | չէիք ստիպում (čʻēikʻ stipum) | չէին ստիպում (čʻēin stipum) | |
future | չեմ ստիպելու (čʻem stipelu) | չես ստիպելու (čʻes stipelu) | չի ստիպելու (čʻi stipelu) | չենք ստիպելու (čʻenkʻ stipelu) | չեք ստիպելու (čʻekʻ stipelu) | չեն ստիպելու (čʻen stipelu) | |
past future | չէի ստիպելու (čʻēi stipelu) | չէիր ստիպելու (čʻēir stipelu) | չէր ստիպելու (čʻēr stipelu) | չէինք ստիպելու (čʻēinkʻ stipelu) | չէիք ստիպելու (čʻēikʻ stipelu) | չէին ստիպելու (čʻēin stipelu) | |
present perfect | չեմ ստիպել (čʻem stipel) | չես ստիպել (čʻes stipel) | չի ստիպել (čʻi stipel) | չենք ստիպել (čʻenkʻ stipel) | չեք ստիպել (čʻekʻ stipel) | չեն ստիպել (čʻen stipel) | |
pluperfect | չէի ստիպել (čʻēi stipel) | չէիր ստիպել (čʻēir stipel) | չէր ստիպել (čʻēr stipel) | չէինք ստիպել (čʻēinkʻ stipel) | չէիք ստիպել (čʻēikʻ stipel) | չէին ստիպել (čʻēin stipel) | |
aorist (past perfective) | չստիպեցի, չստիպի* (čʻstipecʻi, čʻstipi*) | չստիպեցիր, չստիպիր* (čʻstipecʻir, čʻstipir*) | չստիպեց (čʻstipecʻ) | չստիպեցինք, չստիպինք* (čʻstipecʻinkʻ, čʻstipinkʻ*) | չստիպեցիք, չստիպիք* (čʻstipecʻikʻ, čʻstipikʻ*) | չստիպեցին, չստիպին* (čʻstipecʻin, čʻstipin*) | |
subjunctive | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | չստիպեմ (čʻstipem) | չստիպես (čʻstipes) | չստիպի (čʻstipi) | չստիպենք (čʻstipenkʻ) | չստիպեք (čʻstipekʻ) | չստիպեն (čʻstipen) | |
past | չստիպեի (čʻstipei) | չստիպեիր (čʻstipeir) | չստիպեր (čʻstiper) | չստիպեինք (čʻstipeinkʻ) | չստիպեիք (čʻstipeikʻ) | չստիպեին (čʻstipein) | |
conditional | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
future | չեմ ստիպի (čʻem stipi) | չես ստիպի (čʻes stipi) | չի ստիպի (čʻi stipi) | չենք ստիպի (čʻenkʻ stipi) | չեք ստիպի (čʻekʻ stipi) | չեն ստիպի (čʻen stipi) | |
past | չէի ստիպի (čʻēi stipi) | չէիր ստիպի (čʻēir stipi) | չէր ստիպի (čʻēr stipi) | չէինք ստիպի (čʻēinkʻ stipi) | չէիք ստիպի (čʻēikʻ stipi) | չէին ստիպի (čʻēin stipi) | |
imperative | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
— | մի՛ ստիպիր, մի՛ ստիպի* (mí stipir, mí stipi*) | — | — | մի՛ ստիպեք, մի՛ ստիպեցեք** (mí stipekʻ, mí stipecʻekʻ**) | — | ||
*colloquial **dated |
declension of the nominalized infinitive, u-type, inanimate (Eastern Armenian)
singular (singulare tantum) | ||||
---|---|---|---|---|
nominative | ստիպել (stipel) | |||
dative | ստիպելու (stipelu) | |||
ablative | ստիպելուց (stipelucʻ) | |||
instrumental | ստիպելով (stipelov) | |||
locative | ստիպելում (stipelum) | |||
definite forms | ||||
nominative | ստիպելը/ստիպելն (stipelə/stipeln) | |||
dative | ստիպելուն (stipelun) | |||
1st person possessive forms (my) | ||||
nominative | ստիպելս (stipels) | |||
dative | ստիպելուս (stipelus) | |||
ablative | ստիպելուցս (stipelucʻs) | |||
instrumental | ստիպելովս (stipelovs) | |||
locative | ստիպելումս (stipelums) | |||
2nd person possessive forms (your) | ||||
nominative | ստիպելդ (stipeld) | |||
dative | ստիպելուդ (stipelud) | |||
ablative | ստիպելուցդ (stipelucʻd) | |||
instrumental | ստիպելովդ (stipelovd) | |||
locative | ստիպելումդ (stipelumd) |
Synonyms
edit- հարկադրել (harkadrel)
Old Armenian
editVerb
editստիպել • (stipel)
- infinitive of ստիպեմ (stipem)
- infinitive of ստիպիմ (stipim)