अस्मद्

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-European *n̥sméd (us), ablative plural of *éǵh₂. Compare Latin nōs, Gothic 𐌿𐌽𐍃 (uns), Old English ūs (> modern English us).

PronunciationEdit

PronounEdit

अस्मद् (asmad)

  1. the base of the first person plural pronoun

DeclensionEdit

Declension of अस्मद्
Nom. sg. अहम् (aham)
Gen. sg. मम, मे (mama, me)
Singular Dual Plural
Nominative अहम् (aham) आवाम् (āvām) वयम् (vayam)
Vocative
Accusative माम् (mām) आवाम् (āvām) अस्मान् (asmān)
Instrumental मया (mayā) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्माभिः (asmābhiḥ)
Dative मह्यम् (mahyam) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मभ्यम् (asmabhyam)
Ablative मत् (mat) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मत् (asmat)
Genitive मम, मे (mama, me) आवयोः (āvayoḥ) अस्माकम् (asmākam)
Locative मयि (mayi) आवयोः (āvayoḥ) अस्मासु (asmāsu)