Open main menu
See also: अहम

Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-Aryan *aźʰám, from Proto-Indo-Iranian *aȷ́ʰám, from Proto-Indo-European *éǵh₂óm. Cognate with Avestan 𐬀𐬰𐬇𐬨(azə̄m), Ancient Greek ἐγώ (egṓ), Latin ego, Old English ic (whence English I).

PronunciationEdit

PronounEdit

अहम् (ahám)

  1. I

DeclensionEdit

Declension of अहम्
Nom. sg. अहम् (aham)
Gen. sg. मम (mama)
Singular Dual Plural
Nominative अहम् (aham) आवाम् (āvām) वयम् (vayam)
Vocative
Accusative माम् (mām) आवाम (āvāma) अस्मान् (asmān)
Instrumental मया (mayā) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्माभिः (asmābhiḥ)
Dative मह्यम् (mahyam) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मभ्यम् (asmabhyam)
Ablative मत् (mat) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मत् (asmat)
Genitive मम (mama) आवयोः (āvayoḥ) अस्माकम् (asmākam)
Locative मयि (mayi) आवयोः (āvayoḥ) अस्मासु (asmāsu)

Poetic Variants:

Declension of अहम्
Nom. sg. अहम् (aham)
Gen. sg. मे (me)
Singular Dual Plural
Nominative अहम् (aham) आवाम् (āvām) वयम् (vayam)
Vocative
Accusative मा () नौ (nau) नः (naḥ)
Instrumental मया (mayā) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्माभिः (asmābhiḥ)
Dative मे (me) नौ (nau) नः (naḥ)
Ablative मत् (mat) आवाभ्याम् (āvābhyām) अस्मत् (asmat)
Genitive मे (me) नौ (nau) नः (naḥ)
Locative मयि (mayi) आवयोः (āvayoḥ) अस्मे (asme)

DescendantsEdit

ReferencesEdit

  1. ^ Richard Pischel (1900) Grammatik der Prakrit-Sprachen [Comparative Grammar Of The Prakrit Languages]‎[1], Varanasi: Motilal Banarasidass, published 1957