कर्कट ‎(karkaṭam

  1. crab
  2. the sign Cancer
  3. a particular bird
  4. (botany) name of several plants
  5. the fibrous root of a plant
  6. the curved end of the beam of a balance (to which the strings supporting the scale are attached)
  7. a pair of compasses in a particular position
  8. a particular position of the hands
  9. a kind of fever
  10. a kind of coitus


Masculine a-stem declension of कर्कट
Nom. sg. कर्कटः ‎(karkaṭaḥ)
Gen. sg. कर्कटस्य ‎(karkaṭasya)
Singular Dual Plural
Nominative कर्कटः ‎(karkaṭaḥ) कर्कटौ ‎(karkaṭau) कर्कटाः ‎(karkaṭāḥ)
Vocative कर्कट ‎(karkaṭa) कर्कटौ ‎(karkaṭau) कर्कटाः ‎(karkaṭāḥ)
Accusative कर्कटम् ‎(karkaṭam) कर्कटौ ‎(karkaṭau) कर्कटान् ‎(karkaṭān)
Instrumental कर्कटेन ‎(karkaṭena) कर्कटाभ्याम् ‎(karkaṭābhyām) कर्कटैः ‎(karkaṭaiḥ)
Dative कर्कटाय ‎(karkaṭāya) कर्कटाभ्याम् ‎(karkaṭābhyām) कर्कटेभ्यः ‎(karkaṭebhyaḥ)
Ablative कर्कटात् ‎(karkaṭāt) कर्कटाभ्याम् ‎(karkaṭābhyām) कर्कटेभ्यः ‎(karkaṭebhyaḥ)
Genitive कर्कटस्य ‎(karkaṭasya) कर्कटयोः ‎(karkaṭayoḥ) कर्कटानाम् ‎(karkaṭānām)
Locative कर्कटे ‎(karkaṭe) कर्कटयोः ‎(karkaṭayoḥ) कर्कटेषु ‎(karkaṭeṣu)



  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0256