Open main menu

Wiktionary β




कर्कट (karkaṭam

  1. crab
  2. the sign Cancer
  3. a particular bird
  4. (botany) name of several plants
  5. the fibrous root of a plant
  6. the curved end of the beam of a balance (to which the strings supporting the scale are attached)
  7. a pair of compasses in a particular position
  8. a particular position of the hands
  9. a kind of fever
  10. a kind of coitus


Masculine a-stem declension of कर्कट
Nom. sg. कर्कटः (karkaṭaḥ)
Gen. sg. कर्कटस्य (karkaṭasya)
Singular Dual Plural
Nominative कर्कटः (karkaṭaḥ) कर्कटौ (karkaṭau) कर्कटाः (karkaṭāḥ)
Vocative कर्कट (karkaṭa) कर्कटौ (karkaṭau) कर्कटाः (karkaṭāḥ)
Accusative कर्कटम् (karkaṭam) कर्कटौ (karkaṭau) कर्कटान् (karkaṭān)
Instrumental कर्कटेन (karkaṭena) कर्कटाभ्याम् (karkaṭābhyām) कर्कटैः (karkaṭaiḥ)
Dative कर्कटाय (karkaṭāya) कर्कटाभ्याम् (karkaṭābhyām) कर्कटेभ्यः (karkaṭebhyaḥ)
Ablative कर्कटात् (karkaṭāt) कर्कटाभ्याम् (karkaṭābhyām) कर्कटेभ्यः (karkaṭebhyaḥ)
Genitive कर्कटस्य (karkaṭasya) कर्कटयोः (karkaṭayoḥ) कर्कटानाम् (karkaṭānām)
Locative कर्कटे (karkaṭe) कर्कटयोः (karkaṭayoḥ) कर्कटेषु (karkaṭeṣu)



  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0256