सत्त्व

Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

सत् ‎(sat, being, living, enduring) +‎ -त्व ‎(-tva), from the root अस् ‎(as).

NounEdit

सत्त्व ‎(sattván

  1. essence
  2. goodness
  3. spirit
  4. existence
  5. being, entity, creature
  6. reality

DeclensionEdit

Neuter a-stem declension of सत्त्व
Nom. sg. सत्त्वम् ‎(sattvam)
Gen. sg. सत्त्वस्य ‎(sattvasya)
Singular Dual Plural
Nominative सत्त्वम् ‎(sattvam) सत्त्वे ‎(sattve) सत्त्वानि ‎(sattvāni)
Vocative सत्त्व ‎(sattva) सत्त्वे ‎(sattve) सत्त्वानि ‎(sattvāni)
Accusative सत्त्वम् ‎(sattvam) सत्त्वे ‎(sattve) सत्त्वानि ‎(sattvāni)
Instrumental सत्त्वेन ‎(sattvena) सत्त्वाभ्याम् ‎(sattvābhyām) सत्त्वैः ‎(sattvaiḥ)
Dative सत्त्वा ‎(sattvā) सत्त्वाभ्याम् ‎(sattvābhyām) सत्त्वेभ्यः ‎(sattvebhyaḥ)
Ablative सत्त्वात् ‎(sattvāt) सत्त्वाभ्याम् ‎(sattvābhyām) सत्त्वेभ्यः ‎(sattvebhyaḥ)
Genitive सत्त्वस्य ‎(sattvasya) सत्त्वयोः ‎(sattvayoḥ) सत्त्वानाम् ‎(sattvānām)
Locative सत्त्वे ‎(sattve) सत्त्वयोः ‎(sattvayoḥ) सत्त्वेषु ‎(sattveṣu)

DescendantsEdit

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1135
Read in another language