Open main menu

HindiEdit

EtymologyEdit

Borrowed from Sanskrit सिंहासन (siṃhāsana).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /sɪŋ.ɡʱɑː.sən/

NounEdit

सिंहासन (sinhāsanm

  1. throne
    बूढ़ा राजा सिंहासन से उतरा।
    būṛhā rājā sinhāsan se utrā.
    The old king abdicated the throne.
    Synonym: राजगद्दी (rājgaddī)
  2. (figuratively) sovereignty, rule, dominion

DeclensionEdit

Declension of सिंहासन
Singular Plural
Direct सिंहासन (sinhāsan) सिंहासन (sinhāsan)
Oblique सिंहासन (sinhāsan) सिंहासनों (sinhāsnõ)
Vocative सिंहासन (sinhāsan) सिंहासनो (sinhāsno)

SanskritEdit

EtymologyEdit

सिंह (siṃha, lion) +‎ आसन (āsana, seat; pose).

NounEdit

सिंहासन (siṃhāsanan

  1. throne; "lion's seat"
    • c. 400 BCE, Mahābhārata 1.69.34:
      तच्छरुत्वा पौरवो राजा व्याहृतं वै दिवौकसाम् ।
      सिंहासनात् समुत्थाय प्रणम्य च दिवौकसः ॥
      taccharutvā pauravo rājā vyāhṛtaṃ vai divaukasām .
      siṃhāsanāt samutthāya praṇamya ca divaukasaḥ .
  2. kind of sitting posture

DeclensionEdit

Neuter a-stem declension of सिंहासन
Nom. sg. सिंहासनम् (siṃhāsanam)
Gen. sg. सिंहासनस्य (siṃhāsanasya)
Singular Dual Plural
Nominative सिंहासनम् (siṃhāsanam) सिंहासने (siṃhāsane) सिंहासनानि (siṃhāsanāni)
Vocative सिंहासन (siṃhāsana) सिंहासने (siṃhāsane) सिंहासनानि (siṃhāsanāni)
Accusative सिंहासनम् (siṃhāsanam) सिंहासने (siṃhāsane) सिंहासनानि (siṃhāsanāni)
Instrumental सिंहासनेन (siṃhāsanena) सिंहासनाभ्याम् (siṃhāsanābhyām) सिंहासनैः (siṃhāsanaiḥ)
Dative सिंहासनाय (siṃhāsanāya) सिंहासनाभ्याम् (siṃhāsanābhyām) सिंहासनेभ्यः (siṃhāsanebhyaḥ)
Ablative सिंहासनात् (siṃhāsanāt) सिंहासनाभ्याम् (siṃhāsanābhyām) सिंहासनेभ्यः (siṃhāsanebhyaḥ)
Genitive सिंहासनस्य (siṃhāsanasya) सिंहासनयोः (siṃhāsanayoḥ) सिंहासनानाम् (siṃhāsanānām)
Locative सिंहासने (siṃhāsane) सिंहासनयोः (siṃhāsanayoḥ) सिंहासनेषु (siṃhāsaneṣu)


DescendantsEdit

ReferencesEdit