हस्तिन्

SanskritEdit

Alternative scriptsEdit

EtymologyEdit

From हस्त (hasta, hand) +‎ -इन् (-in); literally meaning "having a hand" (i.e., a trunk).

PronunciationEdit

NounEdit

हस्तिन् (hastínm

  1. an elephant
    • c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda 1.64.7:
      महिषासो मायिनश्चित्रभानवो गिरयो न स्वतवसो रघुष्यदः ।
      मृगा इव हस्तिनः खादथा वना यदारुणीषु तविषीरयुग्ध्वम् ॥
      mahiṣāso māyinaścitrabhānavo girayo na svatavaso raghuṣyadaḥ .
      mṛgā iva hastinaḥ khādathā vanā yadāruṇīṣu taviṣīrayugdhvam .
      Mighty, with wondrous power and marvellously bright, selfstrong like mountains, ye glide swiftly on your way.
      Like the wild elephants ye eat the forests up when ye assume your strength among the bright red flames.
    Synonyms: गज (gaja), नाग (nāga), कुञ्जर (kuñjara)

Usage notesEdit

In Vedic Sanskrit, the term appears in the neighbourhood of the term मृग (mṛga, beast), implying that it originally functioned purely as an adjective.

DeclensionEdit

Masculine in-stem declension of हस्तिन् (hastín)
Singular Dual Plural
Nominative हस्ती
hastī́
हस्तिनौ / हस्तिना¹
hastínau / hastínā¹
हस्तिनः
hastínaḥ
Vocative हस्तिन्
hastín
हस्तिनौ / हस्तिना¹
hástinau / hástinā¹
हस्तिनः
hástinaḥ
Accusative हस्तिनम्
hastínam
हस्तिनौ / हस्तिना¹
hastínau / hastínā¹
हस्तिनः
hastínaḥ
Instrumental हस्तिना
hastínā
हस्तिभ्याम्
hastíbhyām
हस्तिभिः
hastíbhiḥ
Dative हस्तिने
hastíne
हस्तिभ्याम्
hastíbhyām
हस्तिभ्यः
hastíbhyaḥ
Ablative हस्तिनः
hastínaḥ
हस्तिभ्याम्
hastíbhyām
हस्तिभ्यः
hastíbhyaḥ
Genitive हस्तिनः
hastínaḥ
हस्तिनोः
hastínoḥ
हस्तिनाम्
hastínām
Locative हस्तिनि
hastíni
हस्तिनोः
hastínoḥ
हस्तिषु
hastíṣu
Notes
  • ¹Vedic

Derived termsEdit

DescendantsEdit

ReferencesEdit