bedrieglijk

DutchEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch bedriegelijc. Equivalent to bedriegen +‎ -lijk.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /bəˈdrix.lək/
  • (file)
  • Hyphenation: be‧drieg‧lijk

AdjectiveEdit

bedrieglijk (comparative bedrieglijker, superlative bedrieglijkst)

  1. deceitful (regarding one's character)
  2. fraudulent (regarding one's practices)
  3. deceptive (regarding one's looks)
  4. fallacious

InflectionEdit

Inflection of bedrieglijk
uninflected bedrieglijk
inflected bedrieglijke
comparative bedrieglijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial bedrieglijk bedrieglijker het bedrieglijkst
het bedrieglijkste
indefinite m./f. sing. bedrieglijke bedrieglijkere bedrieglijkste
n. sing. bedrieglijk bedrieglijker bedrieglijkste
plural bedrieglijke bedrieglijkere bedrieglijkste
definite bedrieglijke bedrieglijkere bedrieglijkste
partitive bedrieglijks bedrieglijkers

Derived termsEdit