Open main menu

TurkishEdit

PronunciationEdit

Etymology 1Edit

From Old Turkic etmek, from Proto-Turkic.

NounEdit

ekmek (definite accusative ekmeği, plural ekmekler)

  1. bread
DeclensionEdit
Inflection
Nominative ekmek
Definite accusative ekmeği
Singular Plural
Nominative ekmek ekmekler
Definite accusative ekmeği ekmekleri
Dative ekmeğe ekmeklere
Locative ekmekte ekmeklerde
Ablative ekmekten ekmeklerden
Genitive ekmeğin ekmeklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular ekmeğim ekmeklerim
2nd singular ekmeğin ekmeklerin
3rd singular ekmeği ekmekleri
1st plural ekmeğimiz ekmeklerimiz
2nd plural ekmeğiniz ekmekleriniz
3rd plural ekmekleri ekmekleri

Derived termsEdit

Etymology 2Edit

From Old Turkic ek-, from Proto-Turkic *ek-.

VerbEdit

ekmek

  1. to sow, plant
ConjugationEdit

Further readingEdit

  • ekmek in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu