erkend
Dutch
editPronunciation
editAdjective
editerkend (comparative erkender, superlative erkendst)
Inflection
editDeclension of erkend | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | erkend | |||
inflected | erkende | |||
comparative | erkender | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | erkend | erkender | het erkendst het erkendste | |
indefinite | m./f. sing. | erkende | erkendere | erkendste |
n. sing. | erkend | erkender | erkendste | |
plural | erkende | erkendere | erkendste | |
definite | erkende | erkendere | erkendste | |
partitive | erkends | erkenders | — |
Participle
editerkend
Inflection
editDeclension of erkend | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | erkend | |||
inflected | erkende | |||
positive | ||||
predicative/adverbial | erkend | |||
indefinite | m./f. sing. | erkende | ||
n. sing. | erkend | |||
plural | erkende | |||
definite | erkende | |||
partitive | erkends |