getrouw

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch getrouwe, from Old Dutch gitriuwi.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ɣəˈtrɑu/
  • (file)
  • Hyphenation: ge‧trouw
  • Rhymes: -ɑu̯

AdjectiveEdit

getrouw (comparative getrouwer, superlative getrouwst)

  1. faithful, loyal, true

InflectionEdit

Inflection of getrouw
uninflected getrouw
inflected getrouwe
comparative getrouwer
positive comparative superlative
predicative/adverbial getrouw getrouwer het getrouwst
het getrouwste
indefinite m./f. sing. getrouwe getrouwere getrouwste
n. sing. getrouw getrouwer getrouwste
plural getrouwe getrouwere getrouwste
definite getrouwe getrouwere getrouwste
partitive getrouws getrouwers

Derived termsEdit

DescendantsEdit

  • Negerhollands: getrouw