Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From gruwel(horror) +‎ -lijk.

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

gruwelijk ‎(comparative gruwelijker, superlative gruwelijkst)

  1. terrible, brutal
    Het dorpje was geschokt door een gruwelijke moord.‎ ― The small village was shocked by a brutal murder.
  2. (colloquial) awesome
    Wat vind je van mijn auto?- Gruwelijk!‎ ― How do you like my car?- It's awesome!

InflectionEdit

Inflection of gruwelijk
uninflected gruwelijk
inflected gruwelijke
comparative gruwelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial gruwelijk gruwelijker het gruwelijkst
het gruwelijkste
indefinite m./f. sing. gruwelijke gruwelijkere gruwelijkste
n. sing. gruwelijk gruwelijker gruwelijkste
plural gruwelijke gruwelijkere gruwelijkste
definite gruwelijke gruwelijkere gruwelijkste
partitive gruwelijks gruwelijkers

Derived termsEdit