móka
See also: Appendix:Variations of "moka"
Hungarian
editEtymology
editBorrowed from Italian. First attested in 1840.[1]
Pronunciation
editNoun
editmóka (usually uncountable, plural mókák)
Declension
editInflection (stem in long/high vowel, back harmony) | ||
---|---|---|
singular | plural | |
nominative | móka | mókák |
accusative | mókát | mókákat |
dative | mókának | mókáknak |
instrumental | mókával | mókákkal |
causal-final | mókáért | mókákért |
translative | mókává | mókákká |
terminative | mókáig | mókákig |
essive-formal | mókaként | mókákként |
essive-modal | — | — |
inessive | mókában | mókákban |
superessive | mókán | mókákon |
adessive | mókánál | mókáknál |
illative | mókába | mókákba |
sublative | mókára | mókákra |
allative | mókához | mókákhoz |
elative | mókából | mókákból |
delative | mókáról | mókákról |
ablative | mókától | mókáktól |
non-attributive possessive - singular |
mókáé | mókáké |
non-attributive possessive - plural |
mókáéi | mókákéi |
Possessive forms of móka | ||
---|---|---|
possessor | single possession | multiple possessions |
1st person sing. | mókám | mókáim |
2nd person sing. | mókád | mókáid |
3rd person sing. | mókája | mókái |
1st person plural | mókánk | mókáink |
2nd person plural | mókátok | mókáitok |
3rd person plural | mókájuk | mókáik |
Derived terms
editReferences
edit- ^ móka in Zaicz, Gábor (ed.). Etimológiai szótár: Magyar szavak és toldalékok eredete (‘Dictionary of Etymology: The origin of Hungarian words and affixes’). Budapest: Tinta Könyvkiadó, 2006, →ISBN. (See also its 2nd edition.)
Further reading
edit- móka in Bárczi, Géza and László Országh. A magyar nyelv értelmező szótára (‘The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language’, abbr.: ÉrtSz.). Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN
Icelandic
editVerb
editmóka
Conjugation
editmóka — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að móka | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
mókt | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
mókandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég móki | við mókum | present (nútíð) |
ég móki | við mókum |
þú mókir | þið mókið | þú mókir | þið mókið | ||
hann, hún, það mókir | þeir, þær, þau móka | hann, hún, það móki | þeir, þær, þau móki | ||
past (þátíð) |
ég mókti | við móktum | past (þátíð) |
ég mókti | við móktum |
þú móktir | þið móktuð | þú móktir | þið móktuð | ||
hann, hún, það mókti | þeir, þær, þau móktu | hann, hún, það mókti | þeir, þær, þau móktu | ||
imperative (boðháttur) |
mók (þú) | mókið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
móktu | mókiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
or
móka — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að móka | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
mókað | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
mókandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég móka | við mókum | present (nútíð) |
ég móki | við mókum |
þú mókar | þið mókið | þú mókir | þið mókið | ||
hann, hún, það mókar | þeir, þær, þau móka | hann, hún, það móki | þeir, þær, þau móki | ||
past (þátíð) |
ég mókaði | við mókuðum | past (þátíð) |
ég mókaði | við mókuðum |
þú mókaðir | þið mókuðuð | þú mókaðir | þið mókuðuð | ||
hann, hún, það mókaði | þeir, þær, þau mókuðu | hann, hún, það mókaði | þeir, þær, þau mókuðu | ||
imperative (boðháttur) |
móka (þú) | mókið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
mókaðu | mókiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |