przypowiedzienie
Old Polish
editEtymology
editFrom przypowiedzieć + -enie. First attested in 1485.
Pronunciation
editNoun
editprzypowiedzienie n
- (attested in Masovia) verbal noun of przypowiedzieć (“making a claim in court”)
- 1960 [1485], Adam Wolff, Anna Borkiewicz-Celińska, Witold Wołodkiewicz, editors, Księga ławnicza miasta Nowej Warszawy, t. I (1416-1485), volume I, number 1025, Warsaw:
- Nicolaus... habet principium in [istis] viginti sexagenis... et iam quarto habet adiudicacionem al. przypovyedzyenye ad dominium... sui patris
- [Nicolaus... habet principium in [istis] viginti sexagenis... et iam quarto habet adiudicacionem al. przypowiedzienie ad dominium... sui patris]
Related terms
editadverb
nouns
verbs
- powiedzieć pf, powiadać impf
- przypowiedzieć pf, przypowiadać impf
Descendants
edit- Polish: przypowiedzenie
References
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “(przypowiedzenie) przypowiedzienie”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN