troosteloos
Dutch
editEtymology
editFrom Middle Dutch troosteloos. Equivalent to troost (“comfort, consolation”) + -e- + -loos (“-less, without -”).
Pronunciation
editAdjective
edittroosteloos (comparative troostelozer, superlative meest troosteloos or troosteloost)
- unconsoled.
- inconsolable
- Synonym: ontroostbaar
- grim, depressing, hopeless.
Inflection
editDeclension of troosteloos | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | troosteloos | |||
inflected | troosteloze | |||
comparative | troostelozer | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | troosteloos | troostelozer | het troosteloost het troostelooste | |
indefinite | m./f. sing. | troosteloze | troostelozere | troostelooste |
n. sing. | troosteloos | troostelozer | troostelooste | |
plural | troosteloze | troostelozere | troostelooste | |
definite | troosteloze | troostelozere | troostelooste | |
partitive | troosteloos | troostelozers | — |