uroczystość
Polish
editEtymology
editFrom uroczysty + -ość.[1][2] First attested in the 16th century.[3] Compare Kashubian ùroczëstosc and Silesian uroczystość.
Pronunciation
edit- IPA(key): /u.rɔˈt͡ʂɨs.tɔɕt͡ɕ/
- (Middle Polish) IPA(key): /u.rɔˈt͡ʂɨs.tɔɕt͡ɕ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɨstɔɕt͡ɕ
- Syllabification: u‧ro‧czys‧tość
Noun
edituroczystość f (related adjective uroczystościowy)
- (countable) ceremony, celebration, function
- (uncountable) formalness, ceremonialness
- Synonyms: patos, podniosłość
- (countable, obsolete) ceremonial day; holiday
Declension
editDeclension of uroczystość
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | uroczystość | uroczystości |
genitive | uroczystości | uroczystości |
dative | uroczystości | uroczystościom |
accusative | uroczystość | uroczystości |
instrumental | uroczystością | uroczystościami |
locative | uroczystości | uroczystościach |
vocative | uroczystości | uroczystości |
References
edit- ^ Boryś, Wiesław (2005) “uroczysty”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
- ^ Krystyna Długosz-Kurczabowa (2021) “rzec”, in Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, →ISBN
- ^ Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “uroczystość”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
Further reading
edit- uroczystość in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- uroczystość in Polish dictionaries at PWN
- “UROCZYSTOŚĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 07.05.2010
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “uroczystość”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “uroczystość”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “uroczystość”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 348