impudicus

Latin

Alternative forms

• inpudīcus

Etymology

From im- (“without, not”) + pudīcus (“pure; modest; virtuous”).

Adjective

impudīcus m (feminine impudīca, neuter impudīcum); first/second declension

1. shameless, impudent
2. unchaste, impure, immodest, immoral, lewd

Inflection

Number	Singular				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
nominative	impudīcus	impudīca	impudīcum		impudīcī	impudīcae	impudīca
genitive	impudīcī	impudīcae	impudīcī		impudīcōrum	impudīcārum	impudīcōrum
dative	impudīcō	impudīcae	impudīcō		impudīcīs	impudīcīs	impudīcīs
accusative	impudīcum	impudīcam	impudīcum		impudīcōs	impudīcās	impudīca
ablative	impudīcō	impudīcā	impudīcō		impudīcīs	impudīcīs	impudīcīs
vocative	impudīce	impudīca	impudīcum		impudīcī	impudīcae	impudīca

Synonyms

• (unchaste): adulter, adulterīnus, cinaedicus, immundus, impūrus, incestus

Antonyms

• (unchaste): castus, immaculātus, incorruptus, intemerātus, pudīcus, pūrus

Derived terms

• impudīcē
• impudīcitia

Related terms

• impudēns
• impudenter
• impudentia

Descendants

• Italian: impudico

References

• impudicus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879