μόναυλος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom μόνος (mónos, “alone, solitary, single”) + αὐλός (aulós, “flute”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /mó.nau̯.los/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈmo.naw.los/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈmo.na.βlos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈmo.na.vlos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈmo.na.vlos/
Noun
editμόναυλος • (mónaulos) m (genitive μοναύλου); second declension
Inflection
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ὁ μόναυλος ho mónaulos |
τὼ μοναύλω tṑ monaúlō |
οἱ μόναυλοι hoi mónauloi | ||||||||||
Genitive | τοῦ μοναύλου toû monaúlou |
τοῖν μοναύλοιν toîn monaúloin |
τῶν μοναύλων tôn monaúlōn | ||||||||||
Dative | τῷ μοναύλῳ tôi monaúlōi |
τοῖν μοναύλοιν toîn monaúloin |
τοῖς μοναύλοις toîs monaúlois | ||||||||||
Accusative | τὸν μόναυλον tòn mónaulon |
τὼ μοναύλω tṑ monaúlō |
τοὺς μοναύλους toùs monaúlous | ||||||||||
Vocative | μόναυλε mónaule |
μοναύλω monaúlō |
μόναυλοι mónauloi | ||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
edit- μοναυλέω (monauléō)
- μοναυλῐ́ᾱ (monaulíā)
- μοναυλῐκός (monaulikós)
- μονάυλῐον (monáulion)
Descendants
editAdjective
editμόναυλος • (mónaulos) m or f (neuter μόναυλον); second declension
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | μόναυλος mónaulos |
μόναυλον mónaulon |
μοναύλω monaúlō |
μοναύλω monaúlō |
μόναυλοι mónauloi |
μόναυλᾰ mónaula | ||||||||
Genitive | μοναύλου monaúlou |
μοναύλου monaúlou |
μοναύλοιν monaúloin |
μοναύλοιν monaúloin |
μοναύλων monaúlōn |
μοναύλων monaúlōn | ||||||||
Dative | μοναύλῳ monaúlōi |
μοναύλῳ monaúlōi |
μοναύλοιν monaúloin |
μοναύλοιν monaúloin |
μοναύλοις monaúlois |
μοναύλοις monaúlois | ||||||||
Accusative | μόναυλον mónaulon |
μόναυλον mónaulon |
μοναύλω monaúlō |
μοναύλω monaúlō |
μοναύλους monaúlous |
μόναυλᾰ mónaula | ||||||||
Vocative | μόναυλε mónaule |
μόναυλον mónaulon |
μοναύλω monaúlō |
μοναύλω monaúlō |
μόναυλοι mónauloi |
μόναυλᾰ mónaula | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
μοναύλως monaúlōs |
μοναυλότερος monaulóteros |
μοναυλότᾰτος monaulótatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Further reading
edit- “μόναυλος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “μόναυλος”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- μόναυλος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Categories:
- Ancient Greek compound terms
- Ancient Greek 3-syllable words
- Ancient Greek terms with IPA pronunciation
- Ancient Greek lemmas
- Ancient Greek nouns
- Ancient Greek proparoxytone terms
- Ancient Greek masculine nouns
- Ancient Greek second-declension nouns
- Ancient Greek masculine nouns in the second declension
- Ancient Greek adjectives
- grc:Musical instruments