դաւաճանումն
Old Armenian
editEtymology
editդաւաճանեմ (dawačanem) + -ումն (-umn).
Noun
editդաւաճանումն • (dawačanumn)
Declension
editn-type
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | դաւաճանումն (dawačanumn) | դաւաճանմունք (dawačanmunkʻ) | |
genitive | դաւաճանման (dawačanman) | դաւաճանմանց (dawačanmancʻ) | |
dative | դաւաճանման (dawačanman) | դաւաճանմանց (dawačanmancʻ) | |
accusative | դաւաճանումն (dawačanumn) | դաւաճանմունս (dawačanmuns) | |
ablative | դաւաճանմանէ (dawačanmanē) | դաւաճանմանց (dawačanmancʻ) | |
instrumental | դաւաճանմամբ (dawačanmamb) | դաւաճանմամբք (dawačanmambkʻ) | |
locative | դաւաճանման (dawačanman) | դաւաճանմունս (dawačanmuns) |
Synonyms
edit- դաւաճանութիւն (dawačanutʻiwn)
Descendants
edit- Armenian: դավաճանում (davačanum)
References
edit- Petrosean, Matatʻeay (1879) “դաւաճանումն”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy