Contents

Old ArmenianEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From սերիմ (serim) +‎ -մն (-mn), from Proto-Indo-European *ḱer- (​to grow, increase).

NounEdit

սերմն (sermn)

  1. seed, grain; berry; corn, pulse, etc.
    սերմն արութեանsermn arutʿeansperm
    ելանել արութիւն սերմանelanel arutʿiwn sermanto be afflicted with gonorrhea
    սերմն ձկանցsermn jkancʿspawn
    սերմն շաղգամիsermn šałgamirapeseed
    սերմն առնուլ կնոջsermn aṙnul knoǰto conceive
    ի սերմն տալ զցորեանi sermn tal zcʿoreanto sow corn
  2. (figuratively) progeny, race, descendants
  3. germ, bud, seeds
  4. cause, principle
  5. (botany) cotyledon

DeclensionEdit

Usage notesEdit

The word has three combining forms: the oldest սերման- (serman-), middle սերմն- (sermn-), the latest սերմ- (serm-).

Derived termsEdit

DescendantsEdit

ReferencesEdit

  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “սերմն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935
  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “սերմն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “սերմն”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy