Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

From आहृ(āhṛ, to bring near, fetch), from आ-(ā-) +‎ हृ(hṛ).

AdjectiveEdit

आहार ‎(ā-hāra)

  1. (at the end of a compound) bringing near, procuring
  2. being about to fetch, going to fetch

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of आहार
Nom. sg. आहारः(āhāraḥ)
Gen. sg. आहारस्य(āhārasya)
Singular Dual Plural
Nominative आहारः(āhāraḥ) आहारौ(āhārau) आहाराः(āhārāḥ)
Vocative आहार(āhāra) आहारौ(āhārau) आहाराः(āhārāḥ)
Accusative आहारम्(āhāram) आहारौ(āhārau) आहारान्(āhārān)
Instrumental आहारेण(āhāreṇa) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारैः(āhāraiḥ)
Dative आहाराय(āhārāya) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारेभ्यः(āhārebhyaḥ)
Ablative आहारात्(āhārāt) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारेभ्यः(āhārebhyaḥ)
Genitive आहारस्य(āhārasya) आहारयोः(āhārayoḥ) आहाराणाम्(āhārāṇām)
Locative आहारे(āhāre) आहारयोः(āhārayoḥ) आहारेषु(āhāreṣu)
Feminine ī-stem declension of आहार
Nom. sg. आहारी(āhārī)
Gen. sg. आहार्याः(āhāryāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative आहारी(āhārī) आहार्यौ(āhāryau) आहार्यः(āhāryaḥ)
Vocative आहारि(āhāri) आहार्यौ(āhāryau) आहार्यः(āhāryaḥ)
Accusative आहारीम्(āhārīm) आहार्यौ(āhāryau) आहारीः(āhārīḥ)
Instrumental आहार्या(āhāryā) आहारीभ्याम्(āhārībhyām) आहारीभिः(āhārībhiḥ)
Dative आहार्यै(āhāryai) आहारीभ्याम्(āhārībhyām) आहारीभ्यः(āhārībhyaḥ)
Ablative आहार्याः(āhāryāḥ) आहारीभ्याम्(āhārībhyām) आहारीभ्यः(āhārībhyaḥ)
Genitive आहार्याः(āhāryāḥ) आहार्योः(āhāryoḥ) आहारीणाम्(āhārīṇām)
Locative आहार्याम्(āhāryām) आहार्योः(āhāryoḥ) आहारीषु(āhārīṣu)
Neuter a-stem declension of आहार
Nom. sg. आहारम्(āhāram)
Gen. sg. आहारस्य(āhārasya)
Singular Dual Plural
Nominative आहारम्(āhāram) आहारे(āhāre) आहाराणि(āhārāṇi)
Vocative आहार(āhāra) आहारे(āhāre) आहाराणि(āhārāṇi)
Accusative आहारम्(āhāram) आहारे(āhāre) आहाराणि(āhārāṇi)
Instrumental आहारेण(āhāreṇa) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारैः(āhāraiḥ)
Dative आहारा(āhārā) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारेभ्यः(āhārebhyaḥ)
Ablative आहारात्(āhārāt) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारेभ्यः(āhārebhyaḥ)
Genitive आहारस्य(āhārasya) आहारयोः(āhārayoḥ) आहाराणाम्(āhārāṇām)
Locative आहारे(āhāre) आहारयोः(āhārayoḥ) आहारेषु(āhāreṣu)

NounEdit

आहार ‎(ā-hāram

  1. taking
  2. fetching, bringing near
  3. employing, use
  4. taking food
  5. food
    ā-hāraṃ-√kṛ — to take food, eat
  6. livelihood

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of आहार
Nom. sg. आहारः(āhāraḥ)
Gen. sg. आहारस्य(āhārasya)
Singular Dual Plural
Nominative आहारः(āhāraḥ) आहारौ(āhārau) आहाराः(āhārāḥ)
Vocative आहार(āhāra) आहारौ(āhārau) आहाराः(āhārāḥ)
Accusative आहारम्(āhāram) आहारौ(āhārau) आहारान्(āhārān)
Instrumental आहारेण(āhāreṇa) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारैः(āhāraiḥ)
Dative आहाराय(āhārāya) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारेभ्यः(āhārebhyaḥ)
Ablative आहारात्(āhārāt) आहाराभ्याम्(āhārābhyām) आहारेभ्यः(āhārebhyaḥ)
Genitive आहारस्य(āhārasya) आहारयोः(āhārayoḥ) आहाराणाम्(āhārāṇām)
Locative आहारे(āhāre) आहारयोः(āhārayoḥ) आहारेषु(āhāreṣu)

DescendantsEdit

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0162