Open main menu

Wiktionary β

HindiEdit

EtymologyEdit

Borrowed from Sanskrit कर्ण (karṇa).

PronunciationEdit

NounEdit

कर्ण (karṇm

  1. (anatomy, uncommon) ear
    Synonyms: कान (kān)
  2. (geometry, trigonometry) hypotenuse
  3. (nautical) helm, rudder

DeclensionEdit

Declension of कर्ण
singular plural
direct कर्ण (karṇ) कर्ण (karṇ)
oblique कर्ण (karṇ) कर्णों (karṇõ)
vocative कर्ण (karṇ) कर्णो (karṇo)

ReferencesEdit

  • Caturvedi, Mahendra; Bhola Nath Tiwari (1970), “कर्ण”, in A practical Hindi-English dictionary, Delhi: National Publishing House

SanskritEdit

NounEdit

कर्ण (kárṇam

  1. (anatomy) ear
  2. (nautical) the handle or ear of a vessel
  3. (nautical) the helm or rudder of a ship
  4. (geometry) the hypotenuse of a triangle or the diagonal of a quadrilateral
  5. diameter (of a circle)
  6. (prosody) spondee

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of कर्ण
Nom. sg. कर्णः (karṇaḥ)
Gen. sg. कर्णस्य (karṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative कर्णः (karṇaḥ) कर्णौ (karṇau) कर्णाः (karṇāḥ)
Vocative कर्ण (karṇa) कर्णौ (karṇau) कर्णाः (karṇāḥ)
Accusative कर्णम् (karṇam) कर्णौ (karṇau) कर्णान् (karṇān)
Instrumental कर्णेन (karṇena) कर्णाभ्याम् (karṇābhyām) कर्णैः (karṇaiḥ)
Dative कर्णाय (karṇāya) कर्णाभ्याम् (karṇābhyām) कर्णेभ्यः (karṇebhyaḥ)
Ablative कर्णात् (karṇāt) कर्णाभ्याम् (karṇābhyām) कर्णेभ्यः (karṇebhyaḥ)
Genitive कर्णस्य (karṇasya) कर्णयोः (karṇayoḥ) कर्णानाम् (karṇānām)
Locative कर्णे (karṇe) कर्णयोः (karṇayoḥ) कर्णेषु (karṇeṣu)