कर्ण

SanskritEdit

NounEdit

कर्ण ‎(kárṇam

  1. (anatomy) ear
  2. (nautical) the handle or ear of a vessel
  3. (nautical) the helm or rudder of a ship
  4. (geometry) the hypotenuse of a triangle or the diagonal of a quadrilateral
  5. diameter (of a circle)
  6. (prosody) spondee

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of कर्ण
Nom. sg. कर्णः ‎(karṇaḥ)
Gen. sg. कर्णस्य ‎(karṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative कर्णः ‎(karṇaḥ) कर्णौ ‎(karṇau) कर्णाः ‎(karṇāḥ)
Vocative कर्ण ‎(karṇa) कर्णौ ‎(karṇau) कर्णाः ‎(karṇāḥ)
Accusative कर्णम् ‎(karṇam) कर्णौ ‎(karṇau) कर्णान् ‎(karṇān)
Instrumental कर्णेन ‎(karṇena) कर्णाभ्याम् ‎(karṇābhyām) कर्णैः ‎(karṇaiḥ)
Dative कर्णाय ‎(karṇāya) कर्णाभ्याम् ‎(karṇābhyām) कर्णेभ्यः ‎(karṇebhyaḥ)
Ablative कर्णात् ‎(karṇāt) कर्णाभ्याम् ‎(karṇābhyām) कर्णेभ्यः ‎(karṇebhyaḥ)
Genitive कर्णस्य ‎(karṇasya) कर्णयोः ‎(karṇayoḥ) कर्णानाम् ‎(karṇānām)
Locative कर्णे ‎(karṇe) कर्णयोः ‎(karṇayoḥ) कर्णेषु ‎(karṇeṣu)
Read in another language