ἄτονος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ἀ- (a-) + τόνος (tónos).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /á.to.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈa.to.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈa.to.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈa.to.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈa.to.nos/
Adjective
editἄτονος • (átonos) m or f (neuter ἄτονον); second declension
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | ἄτονος átonos |
ἄτονον átonon |
ἀτόνω atónō |
ἀτόνω atónō |
ἄτονοι átonoi |
ἄτονᾰ átona | ||||||||
Genitive | ἀτόνου atónou |
ἀτόνου atónou |
ἀτόνοιν atónoin |
ἀτόνοιν atónoin |
ἀτόνων atónōn |
ἀτόνων atónōn | ||||||||
Dative | ἀτόνῳ atónōi |
ἀτόνῳ atónōi |
ἀτόνοιν atónoin |
ἀτόνοιν atónoin |
ἀτόνοις atónois |
ἀτόνοις atónois | ||||||||
Accusative | ἄτονον átonon |
ἄτονον átonon |
ἀτόνω atónō |
ἀτόνω atónō |
ἀτόνους atónous |
ἄτονᾰ átona | ||||||||
Vocative | ἄτονε átone |
ἄτονον átonon |
ἀτόνω atónō |
ἀτόνω atónō |
ἄτονοι átonoi |
ἄτονᾰ átona | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ἀτόνως atónōs |
ἀτονώτερος atonṓteros |
ἀτονώτᾰτος atonṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
editDescendants
edit- Greek: άτονος (átonos)
- → Catalan: àton
- → French: atone
- → Italian: atono
- → Portuguese: átono
- → Spanish: átono
Further reading
edit- ἄτονος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- ἄτονος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
- “ἄτονος”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, 2011
- “ἄτονος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press