Open main menu

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch believen. Equivalent to be- +‎ lief +‎ -en.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /bəˈlivə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: be‧lie‧ven
  • Rhymes: -ivən

VerbEdit

believen

  1. (transitive) to please, to appease
    • 1952, Sprookjes van een spook. (Vetālapañcavimśatikā). Uit het Sanskriet vert. door J. A. B. van Buitenen, 43.
      Waarom zulke inspanning om die bedelmonnik te believen?
      Why do you do so much effort to please that mendicant monk?

InflectionEdit

Inflection of believen (weak, prefixed)
infinitive believen
past singular beliefde
past participle beliefd
infinitive believen
gerund believen n
present tense past tense
1st person singular belief beliefde
2nd person sing. (jij) belieft beliefde
2nd person sing. (u) belieft beliefde
2nd person sing. (gij) belieft beliefde
3rd person singular belieft beliefde
plural believen beliefden
subjunctive sing.1 believe beliefde
subjunctive plur.1 believen beliefden
imperative sing. belief
imperative plur.1 belieft
participles believend beliefd
1) Archaic.

Derived termsEdit

AnagramsEdit