geestig

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From geest +‎ -ig.

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

geestig ‎(comparative geestiger, superlative geestigst)

  1. funny, humorous

DeclensionEdit

Inflection of geestig
uninflected geestig
inflected geestige
comparative geestiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial geestig geestiger het geestigst
het geestigste
indefinite m./f. sing. geestige geestigere geestigste
n. sing. geestig geestiger geestigste
plural geestige geestigere geestigste
definite geestige geestigere geestigste
partitive geestigs geestigers
Read in another language