geslacht

DutchEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ɣəˈslɑxt/
  • (file)

Etymology 1Edit

From Middle Dutch geslachte, from slachte, from Old Dutch slahta, from Proto-Germanic *slahtō, compare German Geschlecht (gender, kind, lineage).

NounEdit

geslacht n (plural geslachten)

  1. sex
    Synonym: sekse
  2. gender
    Synonym: gender
  3. (grammar) grammatical gender
    Synonym: genus
  4. lineage
    Zij kwam uit het oudste geslacht van de Brabantse adel.
    She came from the eldest dynasty of Brabantian peerage.
    Synonyms: afstamming, dynastie, huis, lijn
  5. generation
    Roofbouw benadeelt volgende geslachten.
    Destructive overexploitation puts future generations at a disadvantage.
  6. (biology, taxonomy) genus
    Synonym: genus
Derived termsEdit
DescendantsEdit
  • Negerhollands: geslagt
Related termsEdit

Etymology 2Edit

See the etymology of the corresponding lemma form.

ParticipleEdit

geslacht

  1. past participle of slachten

InflectionEdit

Inflection of geslacht
uninflected geslacht
inflected geslachte
positive
predicative/adverbial geslacht
indefinite m./f. sing. geslachte
n. sing. geslacht
plural geslachte
definite geslachte
partitive geslachts

West FrisianEdit

EtymologyEdit

Borrowed from Dutch geslacht.

PronunciationEdit

NounEdit

geslacht n (plural geslachten)

  1. lineage
  2. genus
  3. sex
  4. sex organ
  5. grammatical gender

Derived termsEdit

Further readingEdit

  • geslacht”, in Wurdboek fan de Fryske taal (in Dutch), 2011