DutchEdit

EtymologyEdit

Ultimately from Latin cordātus (wise).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /kɔrˈdaːt/
  • (file)
  • Rhymes: -aːt

AdjectiveEdit

kordaat (comparative kordater, superlative kordaatst)

  1. firm, resolute

InflectionEdit

Inflection of kordaat
uninflected kordaat
inflected kordate
comparative kordater
positive comparative superlative
predicative/adverbial kordaat kordater het kordaatst
het kordaatste
indefinite m./f. sing. kordate kordatere kordaatste
n. sing. kordaat kordater kordaatste
plural kordate kordatere kordaatste
definite kordate kordatere kordaatste
partitive kordaats kordaters

Derived termsEdit