Open main menu

Wiktionary β

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

Late 19th century. From mens (human) +‎ -waardig (dignified, worthy).

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

menswaardig (comparative menswaardiger, superlative menswaardigst)

  1. Respecting or congruent with human dignity.

InflectionEdit

Inflection of menswaardig
uninflected menswaardig
inflected menswaardige
comparative menswaardiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial menswaardig menswaardiger het menswaardigst
het menswaardigste
indefinite m./f. sing. menswaardige menswaardigere menswaardigste
n. sing. menswaardig menswaardiger menswaardigste
plural menswaardige menswaardigere menswaardigste
definite menswaardige menswaardigere menswaardigste
partitive menswaardigs menswaardigers

Derived termsEdit