Open main menu

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

Late 19th century. From mens (human) +‎ -waardig (dignified, worthy).

PronunciationEdit

  • (file)

AdjectiveEdit

menswaardig (comparative menswaardiger, superlative menswaardigst)

  1. Respecting or congruent with human dignity.

InflectionEdit

Inflection of menswaardig
uninflected menswaardig
inflected menswaardige
comparative menswaardiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial menswaardig menswaardiger het menswaardigst
het menswaardigste
indefinite m./f. sing. menswaardige menswaardigere menswaardigste
n. sing. menswaardig menswaardiger menswaardigste
plural menswaardige menswaardigere menswaardigste
definite menswaardige menswaardigere menswaardigste
partitive menswaardigs menswaardigers

Derived termsEdit